Liturgia poświęcenia Kościoła

Obrzędy poświęcenia kościoła, w którym już stale jest sprawowana służba Boża, czyli liturgia.

Lepiej jest, gdy poświęca się kościół, w którym nie była jeszcze sprawowana liturgia. Jeśli jednak tak się zdarzy, że trzeba byłoby poświęcić kościół, w którym już sprawowana jest służba Boża, to musi być w tej świątyni jeszcze niepoświęcony ołtarz, bowiem przepisy liturgiczne nie pozwalają na poświęcenie kościoła bez poświęcenia ołtarza. Poświęcenie ołtarza jest zawsze główną częścią całego obrzędu. Także dobrze będzie, gdy w kościele znajdzie się coś nowego, co można poświęcić, ewentualnie, gdy cały kościół został odrestaurowany lub zmienił swój charakter, np. z filialnego stał się parafialnym.

Obrzędy poświęcenia są niemalże identyczne, jak w kościele, w którym jeszcze nie było sprawowanej służby Bożej (“W służbie Miłosierdzia”, 3/2007, s. 11). Opuszcza się obrzęd otwarcia drzwi, może być przekazanie kościoła Biskupowi, ewentualnie pominięte. Po poświęceniu wody pokrapia się nią lud na pamiątkę chrztu i ołtarz, jeżeli jest nowy. Nie pokrapia się ścian kościoła, ponieważ pokropienie ma charakter oczyszczenia, a tu przecież sprawuje się już liturgię. Liturgię słowa celebruje się jak zwykle, opuszcza się obrzęd związany z pierwszą proklamacją Słowa Bożego. W miejsce czytania z proroka Nehemiasza i związanego z nim psalmu 18 B wybiera się inne czytanie wraz z odpowiednim psalmem.