Namaszczenia chorych

  1. Sakrament namaszczenia chorych został ustanowiony przez Jezusa i potwierdzony słowami: „Duch Pański spoczywa na mnie namaścił mnie i posłał mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie, abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rak łaski od Pana” (Łk 4, 18) i „Choruje ktoś wśród was ? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nimi i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone” (Jk 5, 14-15).
  2. Chory dzięki przyjęciu sakramentu namaszczenia spotyka się z Chrystusem, który także cierpiał, umacnia wiarę chorego i jego najbliższych, niektórym daje łaskę zdrowia (po przyjęciu sakramentu niektórzy odzyskują zdrowie – czasem w przypadkach beznadziejnych), jedna go z Chrystusem – przez spowiedź lub przez samo namaszczenie, jeżeli nie ma możliwości wyspowiadania się.
  3. Sakrament namaszczenia może przyjąć osoba poważnie chora lub osłabiona przez wiek; nie udziela się go natomiast człowiekowi, który z pewnością już umarł. W ciągu życia można wielokrotnie przyjąć ten sakrament.
  4. Sakrament  namaszczenia chorych zazwyczaj udziela się w połączeniu z przyjęciem Komunii św.
  5. Jeżeli ten sakrament udzielany  jest w domu chorego, to wówczas należy przygotować stolik przykryty białym obrusem, na którym stawia się zapalone świece, krzyż, ewentualnie wodę święconą.

W naszej parafii sakrament namaszczenia chorych udzielany jest w kościele:

  • We wspomnienie Matki Bożej z Loures w dniu 11 lutego na Mszy św. o godz. 11.00, w Światowym Dniu Chorego.
  • W Święto Matki Kościoła – Poniedziałek po Niedzieli Zesłania Ducha Świętego na Mszy św. o godz. 11.00
  • W dniu patrona parafii – św. Mikołaja – 6 grudnia na Mszy św. o godz. 11.00.

W domu chorego:

  • na życzenie, po umówieniu się z duszpasterzami.