Wizytacje

Wizytacje kanoniczne

  1. 20  V 1936 – bp Antoni Laubitz;
  2. 2 IX 1952 – kard. Stefan Wyszyński;
  3. 1 IX 1957 – bp Lucjan Bernacki;
  4. 12 V 1969 – bp Jan Czerniak;
  5. 17 V i 8 VI 1974  – bp Lucjan Bernacki;
  6. 2 i 3 VI 1989 – bp Jan Nowak;
  7. 28 VI 1999 – bp Stanisław Gądecki;
  8. 28 IV 2005 – bp Bogdan Wojtuś;
  9. 28 V 2010 – bp Wojciech Polak;
  10. 7 V 2015 – bp Krzysztof Wętkowski;
  11. 15 X 2020 – abp Wojciech Polak.

Z protokołu powizytacyjnego
15 X 2020 r.

W dniu 15 października 2020 r. odbyła się wizytacja kanoniczna, którą przeprowadził Biskup gnieźnieński abp Wojciech Polak. W swoim słowie powizytacyjnym napisał m.in.:
„Każda wizytacja kanoniczna jest dla biskupa okazją, by lepiej poznać daną parafię, zrozumieć jej bieżące problemy i ucieszyć się doświadczanymi przez nią radościami. Przy tej okazji chciałbym również wyrazić moją wdzięczność księdzu Proboszczowi Kanonikowi Franciszkowi Jabłońskiemu oraz księdzu Wikariuszowi Julianowi Wawrzyniakowi za wszelką pracę, jaką wkładają w to, by ta parafia była prawdziwą wspólnotą ludzi zgromadzonych wraz ze św. Mikołajem wokół Jezusa Chrystusa. Dziękuję za podjęty w tak krótkim czasie od przyjścia nowego proboszcza wysiłek dotyczący renowacji plebanii, kościoła, cmentarza i innych obiektów należących do parafii. Jestem Wam wdzięczny za dotychczasowe zaangażowanie i jednocześnie życzę, aby dalsze działania duszpasterskie i podejmowane wszelkiego rodzaju prace remontowo-inwestycyjne, dawały radość całej wspólnocie parafialnej i dla wszystkich były źródłem satysfakcji. Jednocześnie wierzę, że wszelkie zaangażowanie w życie Kościoła jest zawsze wyrazem miłości do niego i troski o jego właściwy rozwój. Proszę zatem, aby święty Mikołaj, którego imię nosi Wasza parafia, miał w swojej opiece całą wspólnotę parafialną i wypraszał u Pana Boga potrzebne dla Was łaski”.
Parafia otrzymała także wskazania i zalecenia:

Duszpasterskie: „Szczególnej uwadze polecam troskę o powołania kapłańskie. Proszę o jak największe zaangażowanie w tej materii, aby poprzez osobiste świadectwo kapłańskie, odpowiednią formację młodzieży i stałą modlitwę całej parafii, rozpalać serca młodych, aby byli gotowi odpowiedzieć na Boże wezwanie. Dziękując za dotychczasową modlitwę, proszę, aby nadal szczególnie pierwsze czwartki miesiąca były poświęcone modlitwie w tej intencji. Dziękując za otwarcie parafii na Szkołę Słowa Bożego, zachęcam by na jej bazie utworzyć Krąg Biblijny lub uczestniczące tam osoby włączyć w inne licznie istniejące w parafii grupy duszpasterskie. Zgodnie z zamierzeniem należy podjąć starania związane z powołaniem w parafii Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży.

Administracyjne: Kontynuacja cyfryzacji parafialnego archiwum.

Inwestycyjne: Należy kontynuować remont plebanii, w tym gościnnego mieszkania. Należy kontynuować starania mające na celu zmianę wystroju prezbiterium w kościele parafialnym. Dokończyć remont kaplicy na cmentarzu. Po uzyskaniu odpowiedniego finansowania, należy podjąć starania mające na celu generalny remont domu katolickiego.

Wystąpienie przedstawicieli PRD – Kazimierza i Aleksandry Kaczmarek w ramach wizytacji podczas spotkania z wizytatorem w dniu 1 X 2020 r.
o godz. 15.00

Ekscelencjo,
Najczcigodniejszy Księże Arcybiskupie, Metropolito i Prymasie Polski,
Księże Dziekanie,
Księże Kapelanie Doktorze Jakubie
i wszyscy obecni w tej naszej świątyni.

Zgodnie z tematem naszego spotkania jakim jest: „podzielenie się tym, co jest rzeczywistością parafii, co udaje się zrobić, a co jest trudnością” chciałbym w imieniu Parafialnej Rady Duszpasterskiej powiedzieć o naszych pastoralnych działaniach szczególnie w ostatnim roku.
Ks. Kan. Profesor Franciszek wraz z ks. prefektem Julianem kontynuują pracę pastoralną poprzedniego proboszcza ks. Stanisława Goca i jego współpracowników oraz ukazują nam wizję parafii, która została w sposób syntetyczny i całościowy ukazana w gazecie „Jednodniówce”, która ukazała się w lipcu ubiegłego roku.
Na pierwszym spotkaniu Parafialnej Rady Duszpasterskiej ks. Profesor prezentując „Radzie” swoją wizję parafii – zaproponował, aby miała szeroko rozumiany charakter misyjny. Zaproponował podział Rady na 3 grupy: Posługa Słowa Bożego, Posługa sakramentalna, Posługa miłości. Taki podział stworzył możliwość większego zaangażowania i działania na rzecz naszej wspólnoty parafialnej. Działania takie mają nam uświadomić czym jest dobro duchowe i potrzeby moralno-religijne. Świadomość tego spowodowała, że zaczęło wzrastać zaangażowanie w życie naszej wspólnoty parafialnej. Chociaż początki były bardzo trudne. Wytrwałe i konsekwentne działania naszych duszpasterzy zaowocowały tym, że wierni liczniej zaczęli angażować się w pracę na rzecz kościoła i jego otoczenia (plebania, cmentarz).
Ważnym wydarzeniem było powstanie Rady Rycerzy Kolumba. Grupa mężczyzn zaczęła angażować się w prace remontowe kościoła, plebanii, cmentarza. Kolejnym krokiem było ich zaangażowanie w liturgię eucharystycznej oraz w nabożeństwa, np. odmawianie różańca w każdą środę.
Pokazywanie przez Naszych Duszpasterzy, że wspólnota parafialna to nie tylko kościół jako budynek, gdzie sprawowana jest Msza św., czy nabożeństwa, czy plebania, w której przebywają tylko i wyłącznie kapłani, ale to coś więcej.
Kościół to „Dom Boży”, Rodzina, odkrywany na nowo, jako coś więcej i wciąż coś nowego.
Działania te powodują wzrost zaangażowania naszej społeczności w liczniejszy sposób w życie religijne i materialne naszej wspólnoty.
Są to zaangażowania typu: spotkania „Domowego Kościoła”, nabożeństwa różańcowe dzieci i dorosłych, środowe nabożeństwa do Matki Boskiej Nieustającej Pomocy, piątkowe do Serca Pana Jezusa (z Koronką do Miłosierdzia Bożego), nabożeństwa Fatimskie, nabożeństwa wynagradzające z całodzienną adoracją Najświętszego Sakramentu, w I czwartek, piątek czy sobotę miesiąca, nabożeństwa pokutne, spotkania formacyjne.
Następnie rozbudowa Liturgicznej Służby Ołtarza, podkreślanie wartości małżeństwa i rodziny. Wszystko to powoduje w nas wzrost, poczucie wyboru właściwej drogi ku świętości, a w efekcie drogi do Boga.
Otwartość plebanii i szczerego zaproszenia płynącego z jej wnętrza do wszystkich, daje możliwość wiernym do udziału w różnorakich spotkaniach. Efektem, których jest różnorodność spotkań formacyjnych, na których ubogacamy naszą duchowość, doznając poczucie miłości bliźniego i miłosierdzie.
Zbudowani jesteśmy współpracą naszych duszpasterzy między sobą. Można by to porównać jak Ojciec i syn. ich jedność jest dla nas umocnieniem.
Najczcigodniejszy Księże Prymasie, na koniec pozwolę zacytować słowa Papieża Franciszka: „normalnością do której jesteśmy powołani jest Królestwo Boże”, dlatego nie możemy ustawać ani w modlitwie, ani w działaniu na rzecz naszej wspólnoty.

A teraz żona Aleksandra przedstawi żywy kościół parafialny, który został pozyskany przez naszych duszpasterzy.

Jak już mąż wspomniał w naszej parafii działa Parafialna Rada Duszpasterska, która składa się z 30 członków i 3 konsultorów.
Oprócz Parafialnej Rady Duszpasterskiej działa też Parafialna Rada Ekonomiczna, która składa się z 5 członków oraz 9 konsultorów.
W parafii pracuje 5 katechetów, 2 pary małżeńskie są katechistami, którzy przygotowują do Sakramentu Chrztu. Mamy trzech Doradców Życia Rodzinnego i Małżeńskiego, w tym jedno małżeństwo.
Na Liturgiczną Służbę Ołtarza składają się Nadzwyczajni Szafarze Komunii św., których jest trzech, mamy 6 lektorów, następnie osoby pełniące posługę lektora tworzą grupę 20 osób, w tym 16 kobiet i 4 mężczyzn. Mamy również 2 psałterzystki, a także 18 ministrantów i 10 kandydatów na ministrantów.
W parafii jest posługa kolektantów, których jest 24. Zbierają oni składkę w czasie Mszy św. niedzielnych oraz w uroczystości i święta, a także w dni powszednie w środę i w piątek.
Służbę w zakrystii pełni 4 zakrystianów, którzy pełnią tą funkcję jako wolontariusza  z tej racji, że są Rycerzami Kolumba.
W parafii działa chór który składa się z 20 członków, w tym Pan organista.
Jest także diakonia piękna Domu Bożego, którą tworzą 3 osoby. Są także koordynatorzy ds. obrusów ołtarzowych składające się z 3 osób. Dwie osoby służą zajmujących się kwiatami i wyglądem kaplicy Niepokalanego Serca Maryi oraz dwie osoby dbające o piękno kaplicy Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Diakonia pogrzebu składa się z 3 osób, czyli z jednej osoby która pomaga i towarzyszy pogrążonym w żałobie w załatwieniu formalności oraz para małżeńska, która przychodzi na Mszę św. pogrzebową wspierając liturgię słowa i pomagają w służbie ołtarza oraz ofiarują Komunię św. w intencji zmarłego jako dar wspólnoty.
W biurze Parafialnym posługują 3 osoby: Rendantka oraz 2 osoby wspierające.
Następnie jest administracja plebanii, która składa się z 11 osób, pomaga w funkcjonowaniu plebanii i przygotowaniu posiłków dla duszpasterzy oraz w porządkach na plebanii.
Są też 2 osoby, które zajmują się Kawiarenką parafialną.  Administracją cmentarza również zajmują się 2 osoby.
W naszej parafii działają różne grupy apostolskiej i   stowarzyszenia.
Najbardziej prężną są Rycerze Kolumba stanowią grupę 22 osób, następnie „Domowy Kościół” składający się 1 kręgu, do którego należy 5 par małżeńskich.
Następnie jest Straż Honorowa NSPJ licząca 12 członków, a także Żywy Różaniec zrzesza 74 osoby.
Jest też mała grupa Stowarzyszenia Wspierania Powołań Kapłańskich w Archidiecezji Gnieźnieńskiej, która została od niedawna reaktywowana w nowej formie.
Mamy także Margaretki, które modlą się za kapłanów, należy do niech 27 osób. Jest wspólnota modlitewna “Wieczernik Niepokalanego Serca Maryi” liczący 30 osób.
W parafii działa także Parafialny Zespół Caritas, który ma swojego przewodniczącego, zastępcę i 3 członków.
Jest także Parafialne i Szkolne Ognisko Misyjne, które liczy kilka osób.
Od wielu lat istnieje grupa pielgrzymkowa na Jasną Górę, która obecnie przechodzi reorganizację.
W naszych planach jest powstanie: Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, już właściwie jest grupa założycielska, następnie Legion Maryi oraz  odnowa w Duchu Świętym.
W styczniu przyszłego roku już zaplanowane są dwa ważne wydarzenia:
Pierwsze To: Tygodniowe rekolekcje prowadzane przez Szkołę Nowej Ewangelizacji z Koszalina połączone z zabawą karnawałową oraz dwudniowe zamknięte rekolekcje dla małżonków: Tobiasz i Sara.

Na zakończenie chciałabym powiedzieć kilka słów od siebie.


Sprawozdanie duszpasterskie Pasterza parafii podczas Mszy św. wizytacyjnej w dniu 15 X 2020 r.

Ekscelencjo,
Najczcigodniejszy Księże Prymasie,
Metropolito, Arcybiskupie Wojciechu,

W ramach wizytacji przewidziane jest zwięzłe sprawozdanie ze stanu parafii. Część tego sprawozdania została przekazana podczas spotkania o godz. 15.00. Było to sprawozdanie z prac PRD, PRE oraz formy współpracy parafii z innymi instytucjami.
Do tych sprawozdań dołączam także to dotyczące posługi słowa, posługi sakramentalnej i posługi miłości w parafii.
Na terenie parafii znajdują się dwie parafie: terytorialna pw. św. Mikołaja oraz personalna – wojskowa pw. Matki Bożej Królowej Polski. W związku z nową rzeczywistością, jaką było przeniesienie parafii wojskowej z Gniezna do Witkowa i odprawianie liturgii przez kapelana wojska twa proces identyfikacji wiernych do której parafii należą. Przyjmujemy, że do naszej wspólnoty należy ok. 4000 tysięcy wiernych. Według ubiegłorocznego liczenia uczestniczyło w niedzielnych mszach św. ok. 30%.
Począwszy od 20 czerwca 2019 roku realizujemy wizję wspólnoty parafialnej noszącej hasła: „Ochrzczeni i posłani” oraz „Pokochać parafię”.
Od ubiegłego roku realizujemy 3-letni program duszpasterski, który jest kompatybilny z ogólnopolskim Programem duszpasterskim. Program ten zawiera trzy etapy: animacja, formacja i współpraca.
Kongregacja ds. Duchowieństwa w swojej ostatniej instrukcji zachęca, aby „odklerykalizować duszpasterstwo” i włączać wiernych świeckich, aby stawali się aktywnymi „protagonistami ewangelizacji”. Stąd w ubiegłym roku celem aktywności duszpasterskiej nas duszpasterzy: ks. prefekta Juliana i moim była animacja – ożywianie, pozyskiwanie osób do różnych wspólnot i zachęcanie wiernych do wzięcia odpowiedzialności za życie i funkcjonowanie wspólnoty parafialnej.
Obecny – tegoroczny program, to program formacyjny –posyłanie osób na różnego rodzaju formacje, rekolekcje (np. kurs dla zakrystianów i florystów, spotkania małżeńskie, kongres małżeństw w Świdnicy, rekolekcje z postem Daniela oraz zapraszanie do naszej parafii osób, które pomagają nam w formacji wiernych w różnych aspektach życia wspólnotowego i religijnego, np. misjonarze, duszpasterze rodzin, bibliści, specjaliści od emisji głosu, organiści.

  1. Posłannictwo Słowa w parafii
  • Codziennie głoszone są homilie.
  • Podczas kolędy parafianie poproszeni zostali, aby położyć na stół Pismo Święte – był czytany losowo wybrany fragment i w tej intencji była modlitwa za całą wspólnotę rodzinną.
  • Na spotkaniach formacyjnych, które odbywają się najczęściej w środy po wieczornej Mszy św. z różnymi grupami omawiana jest Ewangelia na przyszłą niedzielę i dzielenie się Słowem Bożym.
  • Realizując papieską intencję na ten miesiąc, w której Papież zachęca, aby wierni świeccy, a szczególnie kobiety w większym stopniu były włączane w podejmowaniu odpowiedzialności za Kościół – to właśnie one zostały zaproszone do czytania Słowa Bożego i śpiewu psalmu. Lektorzy jak i kobiety pełniące tę posługę byli formowani m.in. kilkudniowym kursem przez fachowca od emisji głosu oraz wysłuchali wykładu o posłudze lektora w kościele.
  • Słowo Boże jest też głoszone i używane w ramach sakramentu pokuty i pojednania, a szczególnie jako zadośćuczynienie.
  • Po każdej niedzielnej Mszy św. rozdajemy dzieciom karteczkę z Ewangelią zatytułowane „Ziarno”, których rozdawanych jest ok. 150 karteczek. Każdej niedzieli z tych karteczek dzieci wrzucają swoją odpowiedź z imieniem i nazwiskiem i losowane są nagrody.
  • Każde dziecko komunijne otrzymuje Pismo Św. z zachętą do karmienia się Słowem Bożym.
  • W ramach Niedzieli Biblijnej każdy z wiernych miał możliwość zabrania ze sobą do medytacji fragmentu Pisma św. do domu.  W tym dniu wierni proszeni są o przyniesienie do kościoła własnego Pisma św.
  • Pomocą w propagowaniu Pisma św. jest Miś – Profesor Franjo, który każdej niedzieli gości u jednej rodziny z prośbą o przeczytanie fragmentu Pisma św. i podzieleniu się refleksjami w notatniku.
  • Podobnie jest z doktorem sową, która posiada w swojej torbie katechechizm dla dzieci.
  • W parafii jak i w dekanacie rozpoczęła się Szkoła Słowa Bożego. Na pierwsze spotkanie przyszło ponad 50 osób z parafii.

 

2. Posłannictwo kapłańskie, czyli posługa sakramentalna i sakramentalia.

Sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego

Chrzest

  • Wspomniana Instrukcja porównuje parafię do sanktuarium, które jest otwarte dla wszystkich (por. Instrukcja V, 32), stąd nie stygmatyzujemy rodziców dziecka proszących o chrzest św.
  • Sakrament chrztu celebrowany jest uroczyście na każdej Mszy św. w ostatnią sobotę miesiąca i w pierwszą niedzielę miesiąca,
  • Zostali powołani katechiści (dwie pary małżeńskie), którzy przygotowują zarówno rodziców jak i rodziców chrzestnych do Chrztu św.
  • Rodzice otrzymują specjalne pamiątki Chrztu dla dziecka, a rodzice chrzestni specjalne przesłanie z wymienionymi zadaniami.
  • Mamy również swoje folderki do spowiedzi św., na którym jest zamieszone przygotowanie do spowiedzi rodziców i rodziców chrzestnych oraz ich zadania.
  • Zaktywizowaliśmy także rodziców chrzestnych – ojciec chrzestny pomaga w zbieraniu tacy, a matka chrzestna – w trzymaniu pateny do wody i wyciera główkę dziecku.

Drugi sakrament wtajemniczenia chrześcijańskiego: Sakrament bierzmowania

  • chcemy stopniowo wprowadzać założenia nowej instrukcji do bierzmowania.
  • Kandydaci do bierzmowania przez cały rok byli przygotowywani w małych grupach przez katechetów i duszpasterzy.
  • Kandydaci w ciągu całego roku angażują się w zbiórkę ofiar do puszek.
  •  Były także spotkania integracyjne na plebanii przy wspólnym posiłku, np. pizzy.

Trzeci sakrament wtajemniczania: Eucharystia – źródło i szczyt życia Kościoła.

  • Dbamy o piękno liturgii. Mamy takie hasło i cały instruktarz: „Aby liturgia nasza była piękna”.
  • Wszystkie Msze św. celebrowane są śpiewane, liturgia słowa czytana jest przez lektorów, mamy również kilku psałterzystów.
  • Eucharystia jest też zanoszona do ok. 40 domów w ramach I Piątku miesiąca.
  • Eucharystia jest też adorowana. W każdy I Piątek miesiąca mamy całodzienną adorację i dyżurami poszczególnych ulic i miejscowości, godzinną adorację w każdy I Czwartek miesiąca po Mszy św. wieczornej, oraz w I Sobotę miesiąca po Mszy św. rannej.
  • Dzieci otrzymały specjalny folder: 9. Pierwszych piątków miesiąca: folder do zbierania obrazków, które otrzymują po Mszy św.
  • Mamy też dwa nowe billboardy: pierwszy informacyjny, o której godzinie są Msze św.; który został zamieszczony przy murze kościoła oraz drugi po przeciwnej stronie: ewangelizacyjny związany z rokiem liturgicznym.
  • Wypracowujemy własny projekt duszpasterski przygotowania rodziców dzieci komunijnych: przez cały rok są zaproszeni do
    • peregrynacji relikwii św. małżonków Zelii i Ludwika Martin,
    • do czytań i modlitwy wiernych podczas każdej niedzielnej Mszy św.
    • dla rodziców prowadzone są katechezy w grupach przez małżonków z Domowego Kościoła.

Sakramenty w służbie komunii: małżeństwa i kapłaństwa

Sakrament małżeństwa

  • Posiadany osobne pomieszczenie dla Poradni małżeńsko – rodzinnej.
  • Prowadzimy katechezy dla narzeczonych w ramach dekanatu.
  • W przygotowaniu do tego sakramentu zwracamy także uwagę na przygotowanie liturgii Mszy św. ślubnej, aby zaangażowali się także świadkowie, członkowie rodzin oraz sami małżonkowie.
  • Każdy z małżonków otrzymuje specjalną pamiątkę wraz z różnymi autorskimi pomocami tj.: „Pięć języków miłości”, „Codzienna modlitwa za męża i żonę” oraz „Uczynić życie małżeńskie Eucharystią”.
  • W święto św. Rodziny małżonkowie na wszystkich mszach św. odnawiają swoje przyrzeczenia małżeńskie.
  • Z inicjatywy byłego burmistrza i byłego proboszcza istnieje zwyczaj raz w roku uroczystego świętowania jubileuszy małżeńskich 50. I 60. Jest uroczysta Msza św. pod przewodnictwem biskupa, małżonkowie otrzymują medale od prezydenta RP i pamiątkowe obrazki.
  • W sylwestra odbyła się parafialna randka małżeńska z wodzirejem.
  • Docenieniem trwania w sakramencie małżeństwa są także Niedzielne obiady dla małżonków na plebanii. Zapraszani są małżonkowie zaangażowani w życie parafialne oraz losowo wybrani rodzice dzieci pierwszokomunijnych.

Sakrament kapłaństwa

  • Staramy się jako duszpasterze ukazywać piękno posługi kapłańskiej, poprzez osobowe podejście do każdego parafianina, okazując mu szacunek, będąc otwartym dla wszystkich.
  • Cała plebania i wszystkie pomieszczenia są otwarte dla parafian. To jest ich dom.
  • Mamy kilka Margaretek, które modlą się za konkretnych kapłanów,
  • I czwartek miesiąca jest modlitwa o nowe powołania w Kościele.
  • jest również mała grupa Stowarzyszenia Wspierania Powołań Kapłańskich, której niedawno przewodniczącą została mama kapłana – Pani Renata Robaszkiewicz.
  • W ubiegłym roku Przemysław Robaszkiewicz został wyświęcony na kapłana.
  • w ubiegłym roku zgłosił się kleryk do Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej, po ukończeniu nowicjatu rozpoczął teraz pierwszy rok studiów Poznaniu.
  • W styczniu tego roku gościliśmy na mszy św. środowej kleryków z trzech seminariów: Gniezna, Kalisza i Wronek. Przyjechali oni na zakończenie wykładów z misjologii.
  • W dniu 21 listopada przeżywać będziemy tzw. niedzielę powołaniową. Będziemy gościć kleryków z naszego seminarium.

Sakramenty uzdrowienia: sakrament pokuty i pojednania oraz namaszczenia chorych.

Sakrament pokuty i pojednania

  • każdy z wiernych ma możliwość wyspowiadania się 30 minut przed Mszą św. rano i wieczorem oraz w niedzielę w miarę naszych możliwości podczas Mszy św.
  • Aby stworzyć komfort sakramentu pokuty i pojednania jest już w budowie zamknięty konfesjonał.
  • W pierwszy czwartek miesiąca na wieczorną spowiedź zapraszany jest inny kapłan, aby wierni mieli możliwość skorzystania z tego sakramentu u innego kapłana  – spowiedź trwa od godz. 19:30 do ostatniego penitenta.
  • Dzieciom rozdaliśmy autorski folderek – „Spowiedź raz w miesiącu”. Otrzymało to około 600 dzieci z zachętą do skorzystania z tego sakramentu każdego miesiąca.
  • Dwa razy w roku w sobotę przed świętami Bożego Narodzenia i Wielkanocnymi jest całodzienna spowiedź. Spowiadają kapłani z dekanatu.

Sakrament namaszczenia chorych

  • jest praktykowany 3 razy w roku podczas specjalnej Mszy św. 11 lutego, następnie w Święto Matki Kościoła jako Światowy Dzień Chorych Wspierający Misje oraz 6 grudnia. Sakrament ten można przyjąć także w ciągu roku na zaproszenie w ramach I Piątku Miesiąca lub w nagłych wypadkach.
  • Od ubiegłego roku specjalnie dla chorych jest transmisja Mszy św.: w poniedziałek, środę, piątek i jedna w niedzielę. Chorzy i starsi są bardzo wdzięczni za tę inicjatywę. Mogą łączyć się z nami, z kościołem do którego przez laty uczęszczali.

Należy także wspomnieć przy posłudze sakramentalnej o celebracji nabożeństw.

  • W rytmie tygodniowym: Poniedziałek – Msza św. wotywna o św. Mikołaju, przed błogosławieństwem wspólna modlitwa z wiernymi za wspólnotę parafialną. Środa –nowenna do MB Nieustającej Pomocy.  Piątek –Koronka do Bożego Miłosierdzia. Sobota – godz. 7.25. Godzinki do NMP.
  • W rytmie miesięcznym: każdego 25. dzień miesiąca – Po Mszy św. godzinna adoracja i modlitwa o szacunek do życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci. zachęta do podjęcie Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego, 13Dnia Miesiąca procesja fatimska wokół kościoła (od maja do października).
  • Każdy pogrzeb traktujemy jako szansa na ewangelizację. Każdy pogrzeb jest uroczyście celebrowany. Liturgia Słowa przygotowana. Para małżeńska jako delegacja z parafii czyta czytanie i modlitwę powszechną, gdy nikt z rodziny tego nie czyni i przyjmują komunię św. w intencji tego zmarłego.  W trakcie opracowania są wskazania pastoralne i praktyczne dla wiernych odnoszące się do ceremonii pogrzebu (przed pochowaniem ciała, pogrzeb i czas po pogrzebie).

Oprócz posługi Słowa, sakramentalnej parafia pełni także posługę miłości.

  • W parafii działa Parafialny Oddział Caritas, który szczególnie zajmuje się dystrybuowaniem żywności, a także stara się prowadzić w czasie jej wydawania ewangelizację, np. przez podanie fragmentu Pisma św.
  • Działalność charytatywną prowadzą także Rycerze Kolumba.
  • Skarbona pod figurą św. Antoniego służy nam do doraźnej pomocy proszącym, szczególnie o jedzenie.
  • Parafialna kawiarenka służy nam także jako element jednoczenia parafian i stwarzania miejsca na poznawanie się. Czynna w każdą niedzielę po każdej Mszy św. dopołudniowej, staje się po woli element integracyjny.
  • Parafia podejmuje czyny miłości zbierając zbiórki na ogólnoświatowe, ogólnopolskie i diecezjalne akcje przesyłając zebrane ofiary.

Parafia posiada stronę internetową i facebookową oraz kilka tablic informacyjnych. Na bieżąco parafianie są informowani o tym co dzieje się w parafii, tak, aby nie dowiadywali się z innych źródeł,

I na koniec. Wiele osób zaangażowało się w życie wspólnoty parafialnej w ciągu tych pięciu ostatnich lat. W ramach święta patrona parafii – św. Mikołaja  wręczane są medale i dyplomy: Zasłużony dla parafii. W ubiegłym roku wręczonych zostało 11 medali i 27 dyplomów. Korzystając z tego ważnego wydarzenia jakim jest z wizytacja kanoniczna, Proszę cię Księże Prymasie o wręczenie medalu: Zasłużony dla parafii  Państwu Józefowi i Renacie Robaszkiewiczom.

ks. kan. dr hab. Franciszek Jabłoński,
Pasterz parafii
Witkowo, 14 X 2020 r.


Występnie przedstawiciela Parafialne Rady Ekonomicznej Pana Dariusza Pustelnik w ramach wizytacji podczas spotkania z wizytatorem
w dniu 15 X 2020 r. o godz. 15.00

Ekscelencjo, czcigodny Księże Arcybiskupie!

Czas od ostatniej wizytacji był w naszej parafii okresem wzmożonych remontów
i inwestycji. Odbyły się one pod kierownictwem dwóch proboszczów: ks. mgr Stanisława Goca, w latach od marca 2015 do czerwca 2019 roku, oraz ks. kanonika dr hab. Franciszka Jabłońskiego, posłanego do nas z końcem czerwca 2019 roku. Jako przedstawiciel Parafialnej Rady Ekonomicznej pragnę przedstawić Księdzu Arcybiskupowi sprawozdanie z gospodarczej działalności naszej świętomikołajowej wspólnoty w wyżej wymienionych latach, poprzez wyszczególnienie przeprowadzonych prac remontowo -renowacyjnych oraz nowych inwestycji.
Rada Ekonomiczna podjęła decyzję o przeprowadzeniu następujących remontów:

W kościele parafialnym:

  • W marcu 2015 roku odmalowana została zakrystia, a także kruchta południowa, którą przeznaczono na  miejsce pamięci narodowej. Umieszczone w niej zostały dwie tablice: odsieczy wiedeńskiej i katastrofy smoleńskiej.
  • Na przełomie sierpnia i października tego roku odmalowano kaplicę Matki Bożej w kościele,  a w celu osuszenia fundamentów wykonano zasypkę dyfuzyjną na głębokości 60 cm.
  • W maju 2017 roku zakończone zostały prace renowacyjne i malowanie części nawy głównej świątyni, chóru i centralnej kruchty. Położono posadzkę gresową w kruchcie zachodniej oraz powłokę gemalitowo – ochronną na ściany w kruchcie pamięci narodowej. Polakierowane zostały powtórnie drzwi główne i boczne, uzupełniono ubytki w elewacji zewnętrznej.
  • W marcu 2018 roku kontynuowano remonty w nawie głównej kościoła.
  • Na styczeń i luty 2019 roku przypadły prace remontowo – konserwatorskie w prezbiterium kościoła. Wymieniona została stara boazeria, parkiet wycyklinowany oraz pokryty potrójną warstwą lakieru.

Wszystkie wymienione dotąd prace wykonane zostały z inicjatywy i przy współpracy z ks. proboszczem Stanisławem Gocem.

Nowy ksiądz proboszcz przybył do nas z misją zbudowania parafialnej wspólnoty, z  szeroko otwartymi drzwiami kościoła i plebanii na wiernych żywo uczestniczących w codziennym życiu parafii. O czym przed chwilą usłyszeliśmy od mojego przedmówcy. Prace przeprowadzane pod jego kierownictwem rozpoczęliśmy od dnia 5 lipca 2019 roku.

  • Dokonaliśmy szczegółowego przeglądu nagłośnienia w kościele. Zostały zakupione nowe ekrany do wyświetlania informacji multimedialnych oraz kamera do przeprowadzania transmisji internetowych.
  • Do wyremontowanej zakrystii zostały zaprojektowane i zamontowane nowe meble.
  • W grudniu 2019 roku zakupiono sedilia dla celebransów oraz nowe krzesła.
  • W styczniu przystąpiliśmy do odnawiania pomieszczenia w kościele, zwanego skarbcem, które oddane zostało do użytku 24 marca i przeznaczone na pomieszczenie dla organisty.
  • Na początku bieżącego roku przesunęliśmy instalację wodno – kanalizacyjną
  • w pomieszczeniu bocznym przy ołtarzu głównym i zamontowaliśmy nową umywalkę (zgodnie z zaleceniami po ostatniej wizytacji). Pomieszczenie odmalowaliśmy, wyposażyliśmy i przeznaczyliśmy na siedzibę Rycerzy Kolumba.
  • 5 maja, po konsultacjach z inżynierem oświetlenia z firmy SPOTLINE, przystąpiliśmy do montażu nowego oświetlenia prezbiterium. Jest to nowoczesne oświetlenie ledowe, z reflektorami kierunkowymi mocowanymi na szynoprzewodach.
  • Trzy konfesjonały otrzymały nowe okładziny tapicerskie i oświetlenie. Zamontowano nowe skarbony na jałmużnę oraz ofiary za prasę katolicką i kwiaty do wystroju kościoła. Doświetliliśmy ołtarze w bocznych kaplicach, poprzez zamontowanie reflektorów kierunkowych.
  • W czerwcu przeprowadzono aktualizację instrukcji przeciwpożarowej kościoła oraz budynków plebanii. Zgodnie z tą instrukcją zamontowane zostały atestowane gaśnice
  • w wyznaczonych i oznakowanych miejscach.
  • Parafia otrzymała nową chrzcielnicę, wykonaną na wzór starej, zniszczonej, nienadającej się do renowacji. W czasie prac remontowych odnaleziono wota, które składane były przez ofiarodawców jako wyraz wdzięczności przed obrazem Matki Boskiej w kościele. Aby je należycie uhonorować, zakupiliśmy gablotę drewnianą, podświetlaną, ze szkłem bezpiecznym w której umieściliśmy te piękne dary. Gablota została powieszona na pilastrze obok obrazu Matki Bożej w kaplicy bocznej kościoła i poświęcona w dniu 8 września.
  • Podłoga w wejściu głównym kościoła wyłożona została wykładziną obiektową,
  • w niszy bocznej umiejscowiono zaś miedziany zbiornik z kranem czerpalnym na wodę święconą. Dla naszych najmłodszych parafian przygotowaliśmy w kaplicy bocznej kościoła oratorium.

Na wszystkie prace remontowo – konserwatorskie wykonane w kościele parafialnym uzyskaliśmy stosowne pozwolenia od Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Poznaniu.

Plebania

Księże Arcybiskupie, troszcząc się o naszą świątynię nie zapomnieliśmy też o parafialnej plebanii. Dzięki naszym wspólnym wysiłkom udało nam się od ostatniej wizytacji wyremontować:

  • Jeszcze z księdzem Stanisławem Gocem do października 2018 roku przeprowadziliśmy restaurację fasady oraz szczytowej elewacji zewnętrznej domu parafialnego.
  • Prace remontowe na plebanii z ks. kanonikiem Franciszkiem Jabłońskim rozpoczęliśmy od  kapitalnego remontu w skład którego weszły: korytarz, rozmównica, biblioteka prywatna, refektarz, pokój kominkowy, ogród zimowy, sala Dzieciątka Jezus, biuro parafialne, poradnictwo rodzinne. Podczas prac rozbiórkowych zlikwidowany został, funkcjonujący od lat, podział na część oficjalną i prywatną plebanii; usunięto schody, które swoimi gabarytami przysłaniały powierzchnię użytkową korytarza głównego. Zerwano część posadzki i podłogi drewniane ułożonej na legarach bez należytej izolacji od podłoża (istniejąca podłoga była wielopoziomowa, nieujednolicona do jednej płaszczyzny); zerwano podklejki sufitów wykonane z paneli styropianowych, usunięto tynki wapienno – piaskowe ze ścian; rozwinięto nową instalację elektryczną, informatyczną, alarmową i przeciwpożarową, wodną i kanalizacyjną, monitoring wewnętrzny i zewnętrzny; wykonano wylewki przedbetonu, na którym ułożono izolację przeciwwilgociową i termiczną; rozwinięto segmentowo instalację ogrzewania podłogowego w części korytarza głównego, refektarza, ogrodu zimowego i toalety; na powierzchnię ścian i sufitów nałożono nowe tynki, częściowo w formie gipsowej, a częściowo w formie suchej zabudowy; powierzchnie podłóg pokryto glazurą oraz parkietem drewnianym; zamontowano drewniane parapety wewnętrzne; z przestrzeni drugiego korytarza wyodrębniono powierzchnię na usytuowanie pralni, którą pobudowano od podstaw w systemie suchej zabudowy; wszystkie wnętrza zyskały nową aranżację.
  • W korytarzu głównym plebanii zamontowane zostały nowe schody drewniane, prowadzące do apartamentu na poddaszu. Apartament ten składający się z korytarza, pokoju dziennego, sypialni oraz łazienki został odświeżony oraz na nowo umeblowany i wyposażony.
  • W ramach kontynuacji  prac remontowych w budynku plebanii przeprowadziliśmy kapitalny remont łazienki oraz sypialni, z wydzieleniem powierzchni na garderobę. Wykonaliśmy hydroizolację podłogi, położyliśmy glazurę wraz z odpływem liniowym pod prysznic oraz nowe tynki, podwiesiliśmy sufit, wykonaliśmy nową instalację eklektyczną, hydrauliczną i kanalizacyjną.
  • Pod koniec sierpnia przystąpiliśmy do ostatniego etapu remontu plebanii. Tym razem prace objęły kuchnię, wraz z wyposażeniem w meble i sprzęt AGD oraz apartament dla gości, składający się z pokoju dziennego, sypialni oraz łazienki. W wymienionych pomieszczeniach zamontowane zostały nowe instalacje elektryczne, wodne, kanalizacyjne i grzewcze. Wykonano niezbędne naprawy tynku, wylano nowe posadzki wraz z izolacją przeciwwilgociową, nałożono nowe powłoki dekoracyjne ścienne i sufitowe.

Pomieszczenia duszpasterskie

  • W maju 2016 roku z inicjatywy ks. proboszcza Stanisława Goca przeprowadzono prace związane z elewacją zewnętrzną budynków parafialnych, mieszczących Salę Dzieciątka Jezus, bibliotekę, poradnictwo rodzinne oraz biuro parafialne.
  • W listopadzie 2019 roku gruntownie wyremontowane zostało wnętrze biura parafialnego. Nastąpiła wymiana podłogi, instalacji elektrycznej, monitoringu, zabezpieczenia przeciwpożarowego, na powierzchni ścian i sufitów nałożono nową gładź gipsową. Pomieszczenie wymalowano i wyposażono w nowe meble.
  • W grudniu 2019 roku zakończył się remont salki Dzieciątka Jezus – obecnie kawiarenki parafialnej. Pomieszczenie to, po generalnym remoncie, posiada obecnie sufit podwieszany ARMSTRONG, wraz z integrowanym oświetleniem, nową powierzchnię podłogi z paneli Quick Step Sig oraz nowe wyposażenie.
  • Pokój poradnictwa rodzinnego został odświeżony poprzez nałożenie na powierzchnie ścian i sufitów nowych powłok dekoracyjnych. Lifting zwieńczono nowym umeblowaniem.
  • W poczekalni biura parafialnego wyłożono nową powierzchnię dekoracyjną podłogi z płytek gresowych.
  • Do obiektów w naszej parafii należy również Dom Katolicki, którego gruntownego remontu oczekujemy. Budynek ten leży w historycznej zabudowie starówki witkowskiej, dlatego niezbędnym było zgłoszenie do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Poznaniu i uzyskanie niezbędnych zezwoleń. Na dzień dzisiejszy parafia dysponuje wydanym zezwoleniem na kompleksową wymianę pokrycia dachu. Ze względu na wysokie koszty remontu parafia nie jest w stanie podjąć się tego wyzwania bez wsparcia finansowego. Czekamy obecnie na nadanie numeru identyfikacyjnego zabytku umieszczonego w spisie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Poznaniu.

Dom Prefekta

  • na przełomie lipca i sierpnia 2019 roku wyremontowane zostało mieszkanie ks. Prefekta, wymieniono podłogi i przeprowadzono prace malarskie.

Obejścia wokół plebanii

  • Jeszcze z inicjatywy poprzedniego ks. proboszcza utwardzono nawierzchnię oraz położono kostkę brukową na ścieżce prowadzącej do domu parafialnego od strony ogrodu.
  • W czasie prac remontowych przeprowadzonych we współpracy z ks. kanonikiem Franciszkiem Jabłońskim w korytarzu prowadzącym do biura parafialnego dokonaliśmy odkrycia starej piwnicy. Dzięki temu plebania wzbogaciła się o wyremontowane pomieszczenie piwniczne, do którego wykonano wejście od strony ogrodu.
  • Ogrodziliśmy teren tzw. organistówki zgodnie z podziałem geodezyjnym, który powstał po sprzedaży wyżej wymienionej działki.
  • Utwardziliśmy i ustabilizowaliśmy grunt pod wjazd na teren plebanii od strony ul. Czerniejewskiej.

Obejścia wokół kościoła

  • Drewniane gabloty ogłoszeniowe przy kościele zamienione zostały na nowe, aluminiowe z podświetleniem ledowym i czujnikiem zmierzchu.
  • Przed każdym wejściem do kościoła wyłożona została gumowa wycieraczka.
  • Na elewacji zewnętrznej kościoła zamontowaliśmy nowe głośniki.
  • W letnich miesiącach tego roku, w sprzyjających warunkach atmosferycznych, odrestaurowaliśmy krzyż przykościelny upamiętniający misje święte.
  • Ustawiliśmy tablicę zawierającą informację dla wiernych jak i gości naszego miasta, na temat kościoła oraz godzin w których odprawiane są msze święte.
  • Wokół pomnika świętego Jana Pawła II i krzyża misyjnego wyłożona została kostka granitowa.
  • Na części utwardzonej chodnika wokół kościoła wyłożone zostały gazony wraz z ukwieceniem.
  • Od strony ul. Warszawskiej zamontowana została tablica ogłoszeniowa na której przedstawiamy comiesięczne katechezy.
  • W trosce o należyty stan techniczny elewacji zewnętrznej kościoła zwróciliśmy się z prośbą do Radnych Rady Miasta Witkowo o udzielenie pomocy finansowej w celu wykonania niezbędnych prac renowacyjnych przy kościele wpisanym do rejestru zabytków. Prośba nasza nie pozostała bez echa. Na konto parafii wpłynęła dotacja w wysokości 30 tysięcy złotych z przeznaczeniem na wyżej wymieniony cel. Prace te chcemy rozpocząć jeszcze w tym roku. Na dzień dzisiejszy uzyskaliśmy pozwolenie od Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Poznaniu i jesteśmy w trakcie rozmów z firmą wykonawczą, która podejmie się wykonania zgodnie z zaakceptowanym projektem technicznym częściowej renowacji elewacji kościoła.

Cmentarz parafialny

  • W kwietniu 2019 roku odmalowano zewnętrzną elewację oraz wszystkie drzwi kaplicy cmentarnej, otwarto dwie kwatery: św. Jana Pawła II i św. Faustyny w nowej części cmentarza. (ks. Stanisław Goc)
  • We wrześniu 2019 roku na elewacji frontowej kaplicy cmentarnej zamontowaliśmy głośnik tubowy. W odpowiedzi na istniejącą potrzebę zadaszenia wejścia do kaplicy cmentarnej, w celu zabezpieczenia schodów oraz podestu od warunków atmosferycznych, jak również przedłużenia części użytkowej kaplicy, został zaprojektowany, a 8 października 2019 roku postawiony i oddany do użytku dach łukowy z płyt poliwęglanowych na konstrukcji stalowej wraz z parawanem bocznym.
  • 15 października przystąpiliśmy do kapitalnego remontu toalety na cmentarzu parafialnym. Założenia projektowe i wykonawcze stanowiły wydzielenie z pomieszczenia dwóch toalet, jednej mniejszej oraz drugiej, przystosowanej dla potrzeb osób niepełnosprawnych. Położyliśmy nowe instalacje wodno – kanalizacyjne, elektryczno – oświetleniowe, osadziliśmy nowe drzwi zewnętrzne, nałożyliśmy gładzie szpachlowe na powierzchnię ścian i sufitu, położyliśmy glazurę, wymalowaliśmy i wyposażyliśmy toalety w nową armaturę sanitarną.
  • wiosną 2020 roku na przęsłach ogrodzenia cmentarza pojawiły się banery informujące o zamierzonej selekcji odpadów cmentarnych oraz z prośbą o uregulowanie nieopłaconych prolongat.
  • W maju, po wcześniej przeprowadzonej akcji informacyjnej, przystąpiliśmy do budowy boksów do segregacji odpadów na cmentarzu parafialnym. Boksy te powstały z prefabrykatów betonowych na płycie betonowej zdrenowanej, połączonej ze studzienkami zbiorczymi.
  • Po akceptacji projektu nowej aranżacji wnętrza Kaplicy Miłosierdzia Bożego, rozpoczęliśmy kapitalny remont tegoż obiektu na naszym cmentarzu. Projekt i jego realizacja objęły: zerwanie starej powłoki z płytek ceramicznych na całej powierzchni podłogi; zlikwidowanie podestu pod katafalk; wykonanie hydroizolacji; poszerzenie wgłąb kaplicy podestu pod ołtarz i oblicowanie całości płytką gresową, mrozoodporną, antypoślizgową; doświetlenie obiektu, poprzez poszerzenie otworów okiennych w części wejściowej; wymianę wszystkich okien w konstrukcji stalowej, oszklonych ornamentem, na okna transparentne, dwuszybowe, ciepłe, w systemie PCV; położenie nowej instalacji elektrycznej, fonicznej, oświetleniowej; nałożenie gładzi szpachlowej na powierzchnie ścian i sufitu; malowanie; nową aranżację ściany ołtarza, montaż nagrzewnicy. W ramach renowacji kaplicy, powiększyliśmy zakrystię, likwidując pomieszczenie magazynowo – garażowe. W zakrystii znalazło się teraz miejsce na biuro administracji cmentarza. Po uzyskaniu niezbędnego zezwolenia z Kurii w trakcie realizacji jest nowy ołtarz i ambona.
  • Pod koniec września na cmentarzu parafialnym, w jego starej części, odnowiono krzyż i zakupiono garaż blaszany o wymiarach 7 x 5 m, z bramą uchylną i bocznymi drzwiami z przeznaczeniem na magazyn i garaż dla administracji cmentarza.
  • Dokonano uroczystego odsłonięcia pomnika Pamięci Ofiar Katyńskich Ziemi Witkowskiej, pod który wydzieliliśmy miejsce w nowej części cmentarza. Pomnik ten ufundowało i postawiło Zgrupowanie Historyczne Kompania Witkowska.
  • W październiku  planujemy rozprowadzić instalację oświetleniowo – nagłaśniającą przy głównych gankach cmentarza.
  • Z prac innych, które należałoby wymienić dokonaliśmy gruntownego remontu i restauracji figury Chrystusa, znajdującej  się przy Urzędzie Gminy i Miasta Witkowo.

Podkreślenia wymaga fakt, iż wymienione prace i inwestycje przeprowadziliśmy przy ogromnym wsparciu i zaangażowaniu ze strony Rycerzy Kolumba oraz części parafian, którzy włączyli się w nie w sposób aktywny i bezinteresowny. Bóg im za to zapłać.

Wszystkie te prace, które przeprowadziliśmy nie byłyby możliwe bez przełożenia
na dodatni rachunek ekonomiczny parafii, na który złożyło się po pierwsze, sprzedaż tzw. organistówki, z której parafia otrzymała 180 tysięcy złotych, po drugie, pomocy z diecezji w wysokości stu tysięcy złotych, po trzecie, ze składek na fundusz remontowy naszej parafii.
Za to wszystko jeszcze raz składamy serdeczne Bóg zapłać.

Dariusz Pustelni,
architekt

Przemówienie przedstawiciela instytucji współpracującymi z parafią podczas spotkania wizytacyjnego w dniu 15 X 2020 r.

Wasza Ekscelencjo , Najdostojniejszy Księże Prymasie!

Z prawdziwą radością i wielkim wzruszeniem witam księdza Prymasa w Naszej Parafii. Twoje odwiedziny księże Prymasie dla Nas są wielkim świętem i niezapomnianą chwilą wspólnej modlitwy i refleksją na temat roli parafii w środowisku lokalnym.
Nasza parafia podejmuje współpracę z instytucjami, które działają na rzecz szerzenia dobra dla całej wspólnoty parafialnej. Szczególną rolę w działalności parafii odgrywa współpraca z organizacjami i instytucjami oświatowymi.
Zacznę od informacji   strukturalnej placówek oświatowych. Na terenie parafii znajduje się jedno Przedszkole Publiczne Bajka oraz cztery Przedszkola niepubliczne w tym Ochronka prowadzona przez Siostry Służebniczki, dwie Szkoły Podstawowe nr 1 im. Adama Borysa oraz Szkoła Podstawowa nr 2 im. Lotnictwa Polskiego i Zespół Szkół Ponadpodstawowych im. Dezyderego Chłapowskiego.
Parafia współpracuje z placówkami Oświatowymi w różnych obszarach wychowując dla wartości ważnych dla młodego pokolenia, ponieważ skupiają one największą grupę ludzką, tworzą największe środowisko.
W przedszkolach i szkołach większość rodziców deklaruje nauczanie religii rzymskokatolickiej swoich dzieci.
Kontakty i więzy uczniów oraz środowiska szkolnego z parafią nie ograniczają się do ustawowo przewidzianej współpracy w zakresie organizacji rekolekcji wielkopostnych.
Wśród obszarów – zainteresowań należy wymienić propagowanie patriotyzmu, pogłębianie nauki społecznej Kościoła, krzewienie nauki chrześcijańskiej, historii Polski oraz naszych tradycji narodowych.

Parafia:

  • pomaga w przygotowaniu uroczystości patriotycznych z okazji – Święta Odzyskania Niepodległości, Powstania Wielkopolskiego ,3 maja – uchwalenia Konstytucji.
  • Kapłani wspierają działalność szkolnego wolontariatu poprzez: zbiórkę na rzecz dzieła Nowego Tysiąclecia, uczniowie współpracują z DPS Mielżyn, wspierając osoby niepełnosprawne upominkami z okazji świąt.
  • Parafia również szerzy wiedzę poprzez udział uczniów w Ogólnopolskim  konkursie: Dar na stulecie Jana Pawła II –  angażując w działania rodziny  oraz środowisko parafii do udziału w wirtualnym rajdzie: śladami Jana Pawła II.
    Przybliżając postać i naukę Wielkiego Polaka, Wielkiego Człowieka i Wielkiego Papieża.
  • Od lat placówki oświatowe przygotowują Misterium, Drogę krzyżową ulicami miasta, widowiskowych jasełka.
  • Tradycyjnie młodzież uczestniczy w wycieczkach – pielgrzymkach do Częstochowy i na Lednicę oraz w rajdzie do grobu św. Wojciecha.
  • Ksiądz Prefekt i ks. proboszcz uczestniczą w świętach szkolnych: rozpoczęcia szkoły , Święta Patrona Szkoły, Dnia Nauczyciela.
  • Duszpasterze naszej parafii   po mszy św. organizują spotkania na plebani przy kawie z okazji Dnia Nauczyciela

Najdostojniejszy Księże Prymasie!

Dobrze owocnie układa się współpraca w Parafii z placówkami i instytucjami oświatowymi. Kapłani i nauczyciele stanowią wzór i przykład aktywizowania włączania dzieci i młodzieży do życia liturgicznego, rozwijania i kształtowania postaw patriotycznych, religijnych i społecznych, promowania młodych talentów, Kapłanów i Nauczycieli wspierają Rodzice.

Księże Prymasie Parafia Witkowska jest pozytywnie nastawiona do współpracy ze środowiskiem lokalnym i instytucjami działającymi na różnych płaszczyznach. Współpraca jest w pełni uzasadniona, potrzebna i celowa, a co najważniejsze pozwala na wzajemny rozwój.

Parafia Współpracuje  z samorządem lokalnym

  • współpraca przejawia się obecnością duszpasterzy na uroczystościach patriotycznych organizowanych przez włodarzy gminy. Święto naszej małej ojczyzny, 15 sierpnia rocznicę cudu nad Wisłą, 17 września  rocznica ataku  Armii  Radzieckiej na Polskę, 1 marca – Dzień Niezłomnych organizowanie Gminnych Dożynek poprzez uroczystą Mszę św. oraz  uroczystości jubileuszowe z okazji 50. i 60. rocznic małżeńskich. W ramach opieki nad zabytkami włodarze przydzielili dotację w wysokości 30 tyś. zł – w tym roku na renowację zabytkowego kościoła.

Wojsko

Duszpasterze Naszej Parafii współpracują z jednostką wojskową w Powidzu. W ubiegłym roku powstała parafia pw. Matki Bożej Królowej Polski na tzw. Osiedlu wojskowym, Mszę św. Odprawiają w specjalnie przygotowanej Kaplicy w Klubie Garnizonowym. Parafianie uczestniczą także w kulcie religijnym, a z kolei kilkadziesiąt osób z rodzin wojskowych, w tym emerytów uczestniczy w życiu parafialnym naszej wspólnoty parafialnej.

Parafia nawiązała współpracę z Wojskiem Amerykańskim Odbyły się 2 spotkania w ciągu roku z kapelanem Wojsk Amerykańskich i jego pomocnikiem. Następnie delegacja tych wojsk, kilkuosobowa grupa, uczniowie poszczególnych szkół uczestniczyli na wspólnej Mszy św. odprawianej   w języku  angielskim, celebrowanej przez ks. Profesora. A następnie na plebanii odbyły się spotkania w małych grupach z poszczególnymi żołnierzami. Były też plany, aby mogli uczestniczyć amerykańscy żołnierze katolicy z wojsk amerykańskich we Mszy św. niedzielnej w naszej wspólnocie, lub tez na osobnej raz w miesiącu Mszy św. Niestety epidemia przeszkodziła w rozwoju tej współpracy.

Bank

Dla sprawnego funkcjonowania parafii bardzo ważna jest współpraca z Bankiem Spółdzielczym w Witkowie, którego założycielem był ówczesny proboszcz dziekan Marcin Nożewnik. Dzięki życzliwości Prezesa Banku Pana Adama Rydlewicza bank pomaga prowadzić finansowe sprawy Naszej Parafii.

Straż pożarna

Niemałą rolę odgrywa w życiu Parafii Straż Pożarna. Z okazji święta Patrona św. Floriana odbyła się dodatkowa Msza Święta w intencji strażaków. Duszpasterze uczestniczą w spotkaniach opłatkowych. Druhowie pomagali  także w remoncie  plebanii oraz otaczają opieką  nasz Kościół parafialny.

Wasza Ekscelencjo, Księże Prymasie!

Współpraca wszystkich instytucji działających w Witkowie przynosi dobre efekty, szlifuje i pielęgnuje tradycje kościoła. Należy sobie życzyć dalszej owocnej współpracy. Obecnym księżom: Księdzu proboszczowi, Księdzu prefektowi  dziękuję :

  • Za pokazanie nam drogi, w którym kierunku i dokąd idziemy.
  • Za zjednoczenie ludzi: wszystkich, a szczególnie młodych ,dla których ksiądz zawsze będzie nie tylko Nauczycielem , ale i także Przyjacielem.
  • Za każde słowo, które przypominało nam o wartościach najważniejszych w życiu

Zakończenie

Wasza Ekscelencjo, Najdostojniejszy Księże Prymasie

Życzę wielu łask Bożych głoszonym słowem i czynami. Księże Prymasie nieś w świat wiarę, nadzieję i miłość. Szczęść Boże!

mgr Arleta Bekas,
Wicedyrektor SP 1

Protokół wizytacji kanonicznej
parafii pw. św. Mikołaja, odbytej na zarządzenie
Jego Eminencji Księdza Kardynała Józefa Glempa, Prymasa Polski,
dekretem N 5340/88/PR z dnia 30.12.1988 r. przez Biskupa Jana Nowaka,
w dniach 2 i 3 czerwca 1989 r.

Przebieg wizytacji

Pierwszy dzień wizytacji rozpocząłem od Mszy Świętej w intencji chorych, samotnych i starszych. W wygłoszonej homilii wskazałem , że to właśnie oni są najbliżsi Jezusowemu Sercu. Prosiłem, aby swoje cierpienia ofiarowali za Kościół i świat. Po  Mszy św. odbyło się spotkanie przy herbacie właśnie z uczestnikami tej Mszy  św. Spotkanie przygotowała Rada Charytatywna. Następnie na plebanii spotkałem się Radą Parafialną. Wspólnie dokonaliśmy oględzin Kościoła i salek katechetycznych.  W towarzystwie Proboszcza odwiedziłem Dom Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia NMP. Po powrocie na plebanię dokonałem wizytacji biura parafialnego.
Obiad spożyłem w towarzystwie kapłana dekanatu. O godz. 15:00 zgromadziły się w świątyni w dużej liczbie młode małżeństwa z dziećmi. Wskazałem im, jak wielką odpowiedzialność za wychowanie religijne dziecka ponoszą rodzice. Wezwałem rodziców do wierności wobec tego zadania. Wszystkim obecnym dzieciom czyniłem błogosławiący znak Krzyża św. na czole.
O godz. 17:00 przybyły do świątyni dzieci uczestniczące w katechizacji parafialnej. Z racji I piątku i przypadającej tego dnia Uroczystości Najświętszego Serca Jezusa uczestniczyły one we Mszy św. sprawowanej przez miejscowego wikariusza ks. Piotra Jakubowskiego. On też przeprowadził katechezę na temat: „Kościół żyje Słowem Bożym i sakramentami świętymi i w ten sposób uświęca się i przyczynia do zbawienia świata.”. Po pewnym czasie sam podjąłem katechizowanie. Dzieci wykazały dobrą znajomość prawd wiary; w czasie Mszy św. były spokojne. Uczestniczyły żywo przez śpiew i wspólne aklamacje.
Centralne nabożeństwo wizytacyjne rozpoczęło się o godzinie 18:00. Po procesyjnym wprowadzeniu do świątyni zostałem przywitany przez dzieci, młodzież, Radę Parafialną. Ksiądz Proboszcz złożył sprawozdanie wizytacyjne, po czym przystąpiłem do sprawowania Najświętszej Ofiary. Nawiązując do Liturgii Słowa, mówiłem w homilii, że Chrystus ukazuje się nam jako Dobry Pasterz. On też wzywa do jedności, także jedności rodziny parafialnej. Podejmując stwierdzenie duszpasterstwa, wyraziłem radość, że ta wspólnota jest tak bardzo eucharystyczna. Mówiłem, że dzień wizytacji pozwolił mi przekonać się o tym. Wezwałem do dalszego rozwoju tej komórki żywego Kościoła, jaką stanowi parafia w Witkowie. Zachęciłem do dalszego uświęcania przez pełne uczestnictwo we Mszy św., bo Chrystus przychodząc do serca ludzkiego, może je uczynić na wzór Serca Swego.
Na godzinę 20:30 udałem się na cmentarz parafialny. Tam wspólnie z licznie zgromadzoną wspólnotą parafialną modliłem się w intencji zmarłych. To spotkanie zakończyło pierwszy dzień wizytacji.
Następnego dnia przybyłem na godzinę 16:00, aby spotkać się z katechetami pracującymi w parafii i personelem świeckim.
O godzinie 17:00 rozpoczęła się Msza św. w czasie której udzieliłem sakramentu bierzmowania młodzieży parafii Witkowo. W homilii wskazałem na ważność tego sakramentu oraz na to, że ten sakrament umacnia do mężnego wyznawania wiary i postępowania według jej zasad.
Kolacja w gronie miejscowych kapłanów zakończyła wizytację.

Spostrzeżenia wizytacyjne:

1. Kapłani – obowiązki Proboszcza pełni ks. kan. Heliodor Jankiewicz, urodzony 2.03.1928r., wyświęcony 7.06.1952r., ust. 1968r. Ks. Kanonik jest jednocześnie dziekanem dekanatu witkowskiego.
Obowiązki wikariuszy spełniają: – ks. Piotr Jakubowski – urodzony 1960r., wyświęcony 1985r., ust. 1986r. oraz – ks. Zbigniew Gadecki – urodzony 1959r., wyświęcony 1987r., ust. 1987r.
W skład Rady Parafialnej wchodzą: Stefan Czarnecki, Paweł Synoradzi, Witold Szeszycki, Czesław Reszel, Zenon Wucki, Kazimierz Knast, Teofil Robaszkiewicz, Henryk Kasprzak, Franciszek Popek, Jan Wyszyński. Zostali zatwierdzeni 13.10.1988r. na 3 lata.
Ksiądz Proboszcz sporządził testament dnia 2.03.1989r., jest przechowywany w Kurii Metropolitarnej. Długów i zobowiązań osobistych nie posiada. Gospodarstwo domowe prowadzi Maria Jankiewicz , urodzona w 1951 r. Jest ubezpieczona. Na plebanii mieszka też siostra Proboszcza.

2. Kościół parafialny p.w. św. Mikołaja jest murowany, posiada wieżę, jest wystarczający na potrzeby parafii. Budynek kościoła jest w bardzo dobrym stanie. Wnętrze jest czyste, odnowione i estetyczne. Również otoczenie kościoła jest utrzymane wzorowo. W zakrystii wszystko jest uporządkowane. Cenne przedmioty przechowywane są na plebanii. Parafia zatrudnia organistę i kościelnego. Są oni ubezpieczeni i opłacani według wytycznych Kurii Metropolitarnej.

3. Duchowieństwo skupia się wokół form tradycyjnych.  Porządek nabożeństw w niedzielę: 6:45, 8:00, 9:15, 10:45, 12:15, 18:15 oraz latem 20:30. W dzień powszedni: 7:00, 7:30, 8:00 i 18:15. Służbę parafialną stanowi 40 ministrantów, 10 lektorów, istnieje dziecięca schola śpiewacza, młodzieżowa i chór parafialny. Chorym umożliwia się przyjęcie Komunii św. co miesiąc. W parafii istnieje 10 Róż Żywego Różańca Ojców, 57 Róż Matek i 2 dzieci. W Ruchu Światło-Życie skupionych jest 40 osób, a w Młodzieżowym Ruchu Eucharystycznym 160 dzieci. Zasadniczy problem stanowią Osiedla wojskowe na terenie parafii. Mieszkańcy tych osiedli nie uczęszczają na Mszę św., nie żyją sakramentami, są oddaleni od życia parafialnego. Trudno też duszpasterzom o kontakt z tymi rodzinami.
W niedzielnej Mszy św. uczestniczy ponad 50% parafian. Znaczna ich część przystępuje też do Komunii św.

4. Katechizacja – katechizacją objętych jest 1520 dzieci. Nie uczęszcza na katechizację 34 dzieci. Katechizują: ks. Piotr Jakubowski – Szkoły Średnie, a Szkoły Podstawowe – ks. Zbigniew Gadecki, Ewa Knothe, Teresa Wasilewska, Mariola Marciniak oraz Irena Kujawska. /Szczegółowy protokół wizytacji katechetycznej zostaje załączony do niniejszego protokołu./ Katechetki mają misje kanoniczne. Mimo mojej sugestii nie było spotkania z nauczycielami parafii, co duszpasterz motywował brakiem kontaktu z nimi, gdyż pochodzą z rodzin wojskowych. Nie było też spotkania z młodzieżą parafii, gdyż według ostatniej wersji planu wizytacji, podano iż na ten dzień przyjęto wcześniej śluby.

5. Biuro parafialne – czynne w dni powszednie od 9:00 do 12:00, w środy 16:00 – 17:00. Obok kapłana pracuje też siostra zakonna.  Biuro zaopatrzone jest w wszystkie przewidziane prawem księgi, które sa prowadzone wzorowo i należycie przechowywane.

6. Cmentarz grzebalny – znajduje się w Witkowie i zaspokaja potrzeby parafii. Jest otoczony murem i płotem żelaznym. Porządek na cmentarzu utrzymuje Pan Roman Krzysztofiak opłacany przez kasę parafialną.

7. Majątek parafialny – parafia posiada 5.67.15 ha roli. Plebania wraz z ogrodem jest utrzymana w należytym porządku.

ks. Jan Nowak Wikariusz Generalny  
ks. Andrzej Białczyk
Kuria Metropolitarna
Gniezno, dnia 10 sierpnia 1989r.
L.dz. 2805/89/IV
ul. Łaskiego 7


Prymas Polski
Dekret reformacyjny

Drogi Księże Kanoniku z powierzona Twej pieczy Wspólnotą parafialna w Witkowie.
Z pasterskim zainteresowaniem wczytywałem się w protokół wizytacji kanonicznej odbytej w Waszej parafii przez Biskupa Jana Nowaka.
Obraz Waszej Wspólnoty, jaki rysuje się po przeczytaniu protokołu, raduje moje serce.
Cieszę się, że trwacie wspólnie przy Kościele Jezusa Chrystusa, że tworzycie żywą komórkę Kościoła i wspólnotę prawdziwej wiary i modlitwy. Raduję się, że tak licznie uczestniczyliście w modlitwach wizytacyjnych i przystępujecie często do Stołu Pańskiego. Wiem bowiem, że nie może ustać w drodze do Ojca Niebieskiego kto karmi się Ciałem Syna Bożego. Dziękuję Wam za dbałość o wygląd świątyni – Domu Bożego, za Waszą ofiarność także na rzecz całej diecezji. Myśla i sercem obejmuję młodzież i dzieci. Cieszę się, że dochowują one wierności Bogu i chętnie uczestniczą w katechizacji.
Słowo wdzięczności kieruję do Ciebie, Drogi Księże Heliodorze! Dzięki bowiem Twojej łasce, duszpasterskiej sumienności i kapłańskiej gorliwości wspólnota parafialna w Witkowie jest żywą cząstką Kościoła Chrystusowego.
Wdzięczny za dotychczasowa gorliwą pracę, na dalsze zamierzenia Tobie, Drogi Księże Kanoniku, Twoim Współpracownikom i całej wspólnocie parafialnej z serca błogosławię i polecam opiece Matki Bożej.

Ks. Józef Kard. Glemp
Arcybiskup Metropolita
Gnieźnieński i Warszawski
Prymas Polski
Gniezno, 10 sierpnia 1989 r.
N.2805/89/PR


Protokół wizytacji kanonicznej parafii pw. św. Mikołaja, dokonanej na zarządzenie Jego Eminencji Stefana Kardynała Wyszyńskiego, Prymasa Polski, dekretem z dnia 1974 r. Nr 7875/74/PR, przez Biskupa Lucjana Bernackiego, Sufragana i Wikariusza Generalnego w dniach 17 maja i 8 czerwca 1975 r.

W sobotę, dnia 17 maja br. Bezpośrednio po wizytacji kanonicznej w Brudzewie udałem się do Witkowa, aby w tamtejszej parafii św. Mikołaja przeprowadzić katechizacje i wybierzmować młodzież. Dalsze czynności wizytacyjne podejmę 8 czerwca br. W drodze i czynnościach wizytacyjnych towarzyszył mi ks. Radca Stanisław Fimiak.

I.       Przebieg wizytacji.

Do Witkowa przybyłem o godz. 15:45. Wstąpiłem na plebanię, w której odwiedziłem chorą siostrę ks. Dziekana i rozmawiałem z Nią.
O godz. 16:00 udałem się z ks. Dziekanem Heliodorem Jankiewiczem i ks. Radcą Fimiakiem do kościoła, w którym były zgromadzone dzieci przybyłe na katechizację. W przejściu błogosławiłem małe dzieci, które z matkami przybyły przed kościół. Darowałem im Medaliki. W świątyni z dziećmi byli obydwaj księża Wikariusze: Ks. Starszak i ks. Kucharski.
Po adoracji Najświętszego Sakramentu katechizację rozpoczął ks. Dziekan, która miała charakter powtórki. Po dłuższej chwili sam przejąłem dalsze jej prowadzenie. Podjąłem dialog z dziećmi i w nawiązaniu do rozpoczętej katechezy umówiłem najpierw prawdę o odkupieniu, grzechu pierworodnym, łasce Trójcy Św., Przykazaniach Bożych i Sakramentach św. Katechizację zakończyłem wspólną modlitwą. W programie było jeszcze nabożeństwo, podczas którego dziatwa przyjęła Komunię św. W przerwie podpisałem księgi w kancelarii parafialnej. Na godz. 17:00 wyznaczono uroczystość bierzmowania podczas Najświętszej Ofiary, w której brali udział rodzice kandydatów do bierzmowania. Po Ewangelii do zgromadzonych wygłosiłem homilię. W nawiązaniu do tekstów Liturgii Słowa z wigilii Zesłania Ducha Św.  mówiłem o Zesłaniu Ducha Św. na Apostołów i Matkę Najświętszą w Wieczerniku. Przedstawiłem potem działanie Ducha Św. w duszy człowieka. Omówiłem 7 Darów Ducha Św. i zachęciłem obecnych, aby wykorzystać z pożytkiem dla siebie jedną chwilę w życiu, gdy Duch Św. do nich przychodzi przez pobożną modlitwę i Ducha skupienia oraz wyproszenie sobie u Ducha Św. łask i darów na całe życie. Podsuwałem myśli, o co mogą prosić. Zapoznałem wreszcie młodzież z przebiegiem tej uroczystości i odebrawszy od niej przyrzeczenia chrzcielne i odmówiwszy modlitwy, wybierzmowałem 150 osób.
Po Mszy św. trzech przedstawicieli młodzieży podziękowało mi za udzielenie im Ducha Św. i złożyło przyrzeczenie trwania w łasce. Oni wręczyli mi kwiaty, a w zamian otrzymali obrazki.
Na koniec zachęciłem jeszcze raz do dobrego życia i dawania świadectwa przynależności do Chrystusa i pobłogosławiwszy wszystkim, udałem się na plebanię, w której spożyłem wieczerzę. Po niej udałem się do Gniezna.
W niedzielę, dnia 8 czerwca z Gniezna wyjechałem o godz. 14:45 i udałem się do Witkowa, aby dokończyć czynności wizytacyjne rozpoczęte już dnia 17 maja br.
Przed plebanię w Witkowie przybyłem o godz. 15:00. Na parę minut wszedłem do mieszkania ks. Dziekana, w którym zastałem oprócz Gospodarza ks. Wikariusza Kucharskiego, całą Radę Parafialną, p. Organistę i p. Kościelnego.
Wspólnie rozpoczęliśmy wizytację zewnątrz kościoła i wewnątrz, potem wizytowaliśmy plebanię i wszystkie kaplice katechetyczne. Z kolei udaliśmy się na cmentarz grzebalny, na którym zastałem p. Grabarza Drelę. Obeszliśmy cały cmentarz, przy krzyżu modliliśmy się za zmarłych. Ks. Dziekan Jankiewicz przedstawił mi swój plan poszerzenia cmentarza, gdyż do cmentarza przylega ziemia kościelna, którą uprawia ks. Dziekan.
Po powrocie zwizytowałem mieszkania księży Wikariuszów – ks. Kucharskiego i ks. Starszaka. Ten ostatni aktualnie przebywał w Rzymie.
W plebanii przy herbacie spotkaliśmy się ponownie z całą Radą Parafialną. W spotkaniu tym brał również udział ks. Prob. mgr Olek.  Radzie Parafialnej serdecznie podziękowałem za zgodną i owocną współpracę z ks. Dziekanem oraz zachęciłem ich do dalszej pracy dla dobra kościoła i ich parafii.
Z kolei udałem się do domu Sióstr Służebniczek. Wpierw wstąpiłem do kaplicy, a po modlitwie do mieszkania Sióstr. Po dłuższej rozmowie wróciliśmy na plebanię, aby stąd pójść do kościoła, gdyz o godz. 18:00 wyznaczono uroczyste przyjęcie Wizytatora w parafii. Przed kościołem zgromadziło się bardzo dużo wiernych. Na Bożej Roli uformowała się procesja, w której podążaliśmy ku Domowi Bożemu, w którego Kruchcie miało miejsce liturgiczne przyjęcie Wizytatora. Przejściu do Ołtarza towarzyszył śpiew pieśni „Kto się w opiekę”. Po adoracji Najświętszego Sakramentu i odśpiewaniu przewidzianych ceremoniałem wizytacyjnym wersetów oraz antyfony i modlitwy do św. Mikołaja – patrona kościoła i parafii powitały mnie okolicznościowa deklamacji i kwiatami 3 dziewczynki. W zamian za trud nagrodziłem je pierścionkami z wizerunkiem Matki Bożej. Potem podeszła Rada Parafialna, której przedstawiciel powitał mnie w serdecznych słowach i wyraził radość całej parafii z okazji przybycia Biskupa do ich parafii. Pozostali Radni podali mi chleb i sól oraz klucze ich świątyni. Dar chleba oraz soli pobłogosławiłem i życzyłem, aby tych darów nigdy nie zabrakło tutejszym parafianom. Z kolei powitał mnie ks. Dziekan Heliodor Jankiewicz. On też złożył długie sprawozdanie z życia religijno – moralnego swej parafii. Wpierw krótko nakreślił historię parafii i świątyni. Wspomniał swoich poprzedników i podkreślił ich zasługi w pracy dla parafii witkowskiej. Potem mówił o życiu rodziny parafialnej, która jest zjednoczona i religijna. Mówił również o trudnościach, a szczególnie tej, że duszpasterstwo jest nieco utrudnione w ośrodku wojskowym. Są też radości, a wśród nich fakt, że wierni głęboko wierzą, często komunikują i regularnie przysyłają dzieci na lekcje religii. Zakończył prośba o pasterskie pouczenia i błogosławieństwo.
W odpowiedzi podziękowałem wszystkim za serdecznie przyjęcie mnie w parafii. Radnym za słowa pełne wiary, rodzicom za dobre wychowanie dzieci, z którymi już się spotkałem na katechizacji podczas pierwszego przybycia do parafii, a które wykazały bardzo dobrą znajomość prawd wiary świętej. Parafianom podziękowałem za ich ofiary na cele ich parafii, na katedrę, Seminarium Duchowne i KUL. Młodzież zachęciłem do gorliwej służby Bogu i wypraszania sobie posłań kapłańskich i zakonnych. W sprawozdaniu ks. Dziekan zaznaczył, że wierni żyją Eucharystią – zachęciłem, by w tej praktyce nie ustawali, a ilość przyjętych Komunii św. jeszcze pomnożyli.  Zakończyłem udzieleniem parafii wizytacyjnego błogosławieństwa. Zgodnie z instrukcją o wizytacjach kanonicznych modliliśmy się za zmarłych, po czym odprawiłem Najświętszą Ofiarę.
Po Ewangelii ponownie przemówiłem do wiernych, mówiąc w homilii o przeznaczeniu człowieka do życia wiecznego i jego zaszczytnym wyniesieniu do godności Dziecka Bożego. Potem wiele miejsca poświęciłem katolickiej rodzinie i małżeństwu, zachęcając przede wszystkim do dobrego wychowania młodego pokolenia i do wspólnej modlitwy w rodzinach. Jako wzór rodziny przedstawiłem Rodzinę Nazaretańską oraz apelowałem, aby wszyscy świadomie dążyli do świętości życia. Zakończyłem zachętą do zaufania Matce Bożej, której Polacy trzy krotnie się oddawali w latach 1946. 1956 i 1966 pod Jej szczególną opiekę. Po Mszy św. odśpiewaliśmy Rotę Apelu Jasnogórskiego.
Podczas Najświętszej Ofiary wierni aktywnie uczestniczyli żywiołowo śpiewając i odpowiadając na aklamację celebransa. Czynna też była schola, kantor i lektorzy. Wierni bardzo licznie przystępowali do Stołu Pańskiego .
W uroczystościach brali udział następujący kapłani: ks. Proboszcz mgr Dzierzgowski, ks. Proboszcz mgr Olek, ks. Notariusz dr Sawiński.
Na plebanii spożyłem wieczerzę z Gospodarzem, ks. Kucharskim i ks. Wikariuszem Dzierla. W kolacji uczestniczyli również goście ks. Dziekana. Po spożyciu wieczerzy pożegnałem wszystkich i udałem się w drogę powrotną do Gniezna.
Drogiemu ks. Dziekanowi serdecznie dziękuje za sumienne przygotowanie rodziny parafialnej do owocnego przeżycia uroczystości wizytacyjnych oraz za miłą, staropolska gościnę na plebanii w Witkowie. Życząc Mu wiele łask Bożych i duszpasterskich radości, polecam Go jak najtroskliwszej Matki Bożej i Naszej.

II.      Spostrzeżenia wizytacyjne

Ks. Proboszcz – duszpasterz parafii w Witkowie jest od 22 IX 1968 r. Ks. Heliodor Jankiewicz, pełniący zarazem posługę dziekana dekanatu witkowskiego. Ks. Heliodor, ur. 02.03.1928 r., wyświęcony 07.06. 1952 r. jest kapłanem gorliwym, doświadczonym i zapobiegliwym duszpasterzem, a także dobrym dziekanem inspirującym i organizującym działalność konfrantów dekanatu. Przez 7 lat pobytu w tej parafii zyskał sobie wśród wiernych ogromny autorytet głęboki szacunek, przywiązanie i życzliwość. Także wśród konfrantów, którym przewodzi jako dziekan cieszy się ogromnym szacunkiem i autorytetem za oddanie sprawie Bożej i Kościoła, ofiarną pomoc i życzliwość, nieustanną troskę o budowanie i umacnianie wspólnoty dekanalnej. Wspomniane tu walory ks. Dziekana danym mi było także stwierdzić w dniach wizytacji, gdy przeglądałem się wzajemnym bliskim relacjom łączącym Go z wiernymi i przebywającymi konfrantami, wreszcie gdy poznałem Jego aktywność i gorliwość duszpasterską tak w dokonaniach gospodarczo – materialnych jak i czysto duszpasterskich. Zbudowany taką postawą ks. Dziekana i wielorakimi owocami Jego posługi, swoje uznanie i wdzięczność wypowiedziałem zarówno wobec parafian jak i w osobistej z Nim rozmowie. Współpracują z Nim jako Wikariusze:  – ks. Zenon Starszak, ur. 1946r. wyświęcony 1970r., w Witkowie od 1.XII.1971r. Gorliwie spełnia swe obowiązki duszpasterskie, a ks. Dziekan nie ma w stosunku do Niego żadnych zastrzeżeń. – ks. Kazimierz Kucharski, ur. 1942r., wyświęcony 1967r., w Witkowie od 1974r. Obaj mieszkają na plebanii, a stołują się u Sióstr Służebniczek. W parafii pracują i mieszkają Siostry Służebniczki, Sióstr jest 5, a przełożoną domu – S. Gustawa Wnuk. Siostry zajmują się katechizacją, kościołem i opieką nad chorymi. W skład Rady Parafialnej wchodzi 8 członków szczerze oddanych sprawom Kościoła. Wszyscy są zatwierdzeni przez Kurię Metropolitarną. Parafia nie zatrudnia organisty. Kościelny – funkcję tę wykonuje Jan Wyszyński, ur. 1929r. za umową z dnia 15.X.1962r. Jako wynagrodzenie otrzymuje 2200 zł i ofiary za kartki do spowiedzi wielkanocnej. Grabarzem jest p. Drela – opłacany przez kasę kościelną. Gospodarstwo domowe na probostwie prowadzi matka ks. Dziekana, ur. 1898r. Nadto na plebanii mieszka Irena Jankiewicz – siostra ks. Dziekana, od lat chora, ciągle leżąca w łóżku.
Kościół parafialny – pw. św. Mikołaja w Witkowie jest świątynią murowaną z jedną wieżą w bardzo dobrym stanie budowlanym. Kościół pomieści może około 2000 wiernych w tym 231 miejsc siedzących. Kościół jest ogrzewany agregatem na ropę oraz zradiofonizowany. Posiada gustownie urządzone prezbiterium przystosowane do sprawowania liturgii w sposób odnowiony przez Sobór Watykański II. Świątynia zewnątrz nie budzi żadnych zastrzeżeń. Wnętrze przedstawia się doskonale. Ks. Dziekan jednak zamierza w najbliższej przyszłości położyć nową posadzkę z terakoty w całej świątyni. Planuje również przeprowadzić generalny remont organów oraz chce sprawić nową chrzcielnicę. Nadto myśli o bardziej funkcjonalnym urządzeniu wnęki przyległej do prezbiterium, w której w czasie nabożeństwa mają swoje miejsce Siostry Zakonne.
Zakrystia – jest wystarczająco duża. Okna zakratowane. Umeblowanie zakrystii jest stare, ale funkcjonalne. Ks. Dziekan w tym roku planuje sprawić nowe umeblowanie. Paramenty przechowuje się prawidłowo zarówno w zakrystii, jak i w Skarbcu, gdzie przechowuje się lepsze ornaty – niektóre z nich mają charakter zabytkowy.
Boża Rola otoczona jest solidnym murowanym płotem, a obejście Kościoła w połowie zabetonowane. Resztę zamierza parafia również wybetonować.

III.    Duszpasterstwo

Parafia pw. św. Mikołaja jest parafią miejską – należy do niej 17 wiosek, przeciętna odległość wiosek do świątyni wynosi 3 km. Wierni są do kościoła przywiązani co objawia się w gorliwych praktykach religijnych oraz ofiarności na cele diecezjalne, Seminarium Duchowne, Katedrę, KUL oraz własnej parafii. Oprócz ludzi gorliwych jest na terenie parafii Osiedle wojskowe, z którego zaledwie 1/3 uczęszcza do kościoła i to przeważnie tylko kobiety i dzieci. Same dzieci jak i młodzież pod względem religijno – moralnym są bardzo zaniedbane. W przeważającej części są to ludzie wierzący, ale nie praktykujący. Dogodne topograficzne usytuowanie kościoła ułatwia uczestnictwo wiernych w liturgicznej wspólnocie, można to było zauważyć w czasie nawiedzin biskupich. Zarówno w pierwszym jak i w drugim dniu, ta niemała świątynia wypełniona była wiernymi, dziećmi jak i młodzieżą, czy dorosłymi. Licznie przybyły też matki ze swoimi maleństwami na błogosławienie dzieci.
Każdorazowo też panował w Domu Bożym modlitewny nastrój. Wierni dobrze modlą się śpiewem, zawsze się weń włączają. Gdy chodzi o udział wiernych w Najświętszej Ofierze, to wprowadzanie zasad odnowionej liturgii przebiega poprawnie. Na Mszach św. części zmienne były śpiewane przez scholę, w skład której wchodzi 8 chłopców. W parafii jest zespół ministrancki liczący 61 chłopców w wieki 7 do 15 lat. Co dwa tygodnie mają instrukcję z ks. Opiekunem. Jest 8 lektorów w wieku 15 – 17 lat.
Podczas nawiedzin biskupich parafianie licznie przystępowali do Stołu Pańskiego, co z resztą nie jest tu jednorazowym przejawem, bo w tej parafii rozdano w ostatnim roku 122000 Komunii św. co w przeliczeniu na jedną osobę zobowiązana daje wskaźnik 24,4.
W parafii witkowskiej dobrze jest postawiona praca charytatywna, ukierunkowana może nie tyle na doraźną pomoc materialną, ile raczej na rozbudzenie wśród wiernych ducha prawdziwie chrześcijańskiej miłości bliźniego. Na tym odcinku aktywnie pracują: jedna Siostra Zakonna, 12 Opiekunek. Opieką obejmują 90 chorych, 100 biednych, 325 starców, 12 rodzin wielodzietnych oraz osoby głuchonieme i niewidome.
W punkcie poradnictwa rodzinnego pracuje jedna osoba – w czwartki od godz. 17:30 do 18:30.
Dobrze postawione są zespoły modlitewne Różańca św. – jest 57 Róż matek i 10 Róż ojców.
W pielgrzymkach w ostatnim roku wzięło udział 250 osób do Gniezna, 350 do Ostrowite Prymasowskiego, 15 osób do Niepokalanowa, 108 osób do Częstochowy. 3 osoby świeckie wzięły udział w rekolekcjach zamkniętych.
Wierni mają okazję uczestniczyć w niedzielę i święta w 6 Mszach św., a w miesiącach letnich w 7 Mszach św. Korzysta z tego 70% zobowiązanych. Ze spowiedzi wielkanocnej skorzystało 86% zobowiązanych, a do spowiedzi adwentowej przystąpiło 80% wiernych.

IV.    Katechizacja – według pisemnego oświadczenia ks. Dziekana stan katechizacji w Witkowie przedstawia się następująco:

Lekcje religii prowadzi się w 5 pomieszczeniach katechetycznych, m.in. na plebanii. Z katechizacji wstępnej korzysta 60 dzieci 6-letnich i 55 dzieci młodszych. Katechizacją podstawową i zasadnicza obejmuje się 1154 dzieci.. Klasy I mają jedną lekcję religii, a pozostałe po 2 lekcje. Katechizacją uzupełniającą ogarnia się 471 młodzieży z różnych szkół średnich i techników. Spośród młodzieży pozaszkolnej w wieku 15 – 18 lat uczestniczy w nauczaniu religii 28 osób, a powyżej 18 lat – 10 osób. W parafii istnieje i działa Rada Katechetyczna. Katecheci: jest ich 5 osób. W tym dwóch kapłanów,  jedna Siostra i dwie osoby świeckie. Te ostatnie mają misję katechetyczną oraz spisano z nimi umowę o prace.  Ks. Starszak uczy tygodniowo 26 godzin. Ks. Kucharski – 24 godziny. S. Cherubina Zgrabczyńska uczy tygodniowo 25 godzin. Katechetka Pani Ewa Kurthe uczy tygodniowo 25 godzin. Siostra Ks. Dziekana, p. Irena Jankiewicz leżąc chora w łóżku uczy w wymiarze 14 godzin tygodniowo.
Na terenie parafii są 4 szkoły podstawowe, w których jest 885 uczniów. Jedna szkoła zbiorcza posiadająca 566 uczniów. Jedna szkoła zawodowa – 141 uczniów i dwa technika – 322 uczniów.
Katechizując w czasie wizytacji przekonałem się, że młodzież i dzieci dobrze znają prawdy wiary św. Chętnie brały udział w dialogu lekcyjnym, a w kościele były nabożne.

V.      Kancelaria parafialna – znajduje się na plebanii w dwóch pokojach. Oprócz ks. Proboszcza pracuje w niej Siostra Zakonna. Kancelaria czynna jest w dni powszednie od 9:00 d0 12:00. Najstarsze księgi sięgają roku 1853. Starsze przekazane do Archiwum Archidiecezjalnego. Przedstawione do badania księgi prowadzone są pedantycznie, na bieżąco zgodnie z prawem.

VI.    Cmentarz grzebalny – w Witkowie przy ulicy Cmentarnej w obszarze 2,5 ha tymczasem wystarcza na potrzeby parafii, ale już się wypełnia. Przy cmentarzu jest jeszcze 0,89 ha ziemi uprawnej jako rezerwa na ewentualne powiększenie cmentarza.  Cmentarz otoczony jest płotem z siatki w dobrym stanie. Porządek na cmentarzu utrzymuje p. Drela, opłacony przez władzę kościelną. Na cmentarzu jest pompa do wody, ale ostatnio doprowadzono wodę z wodociągów i w kilku punktach cmentarza można ją czerpać. Ks. Dziekan zamierza wkrótce cały cmentarz powiększyć i wybudować kostnicę.

VII.   Majątek kościelny

  1. Do parafii należy 3.77,49 ha ziemi. Składa się na to ogród, ziemia na powiększenie cmentarza 0,89 ha i ziemia orna.
  2. Plebania – jest w niej 10 pokoi, kuchnia i łazienka. Ks. Dziekan zajmuje 6 pokoi, 2 przeznaczono na biura i 2 pokoje zamieszkują Księża Wikariusze. Plebania urządzona jest nowocześnie i wyposażona funkcjonalnie. Ks. Dziekan zamierza założyć dla Księży Wikariuszy.
  3. „Ognisko” – jest w nim przedsionek i 3 kaplice katechetyczne: Aniołów Stróżów i Dzieciątka Jezus, wszystkie dobrze wyposażone i estetycznie utrzymane.
  4. Stara dzwonnica – kiosk, przeznaczono na remizę parafialną
  5. Budynek gospodarczy z przybudówką na drzewo
  6. Garaż na samochód i karawan
  7. Dom Katolicki – jest w nim przedsionek, kaplica św. Wojciecha i magazyn dla przedmiotów parafialnych.

Zarówno „Ognisko” jak i Dom Katolicki są ogrzewane systemem C.O. doprowadzonych z plebanii.

Wszystkie zabudowania kościelne i parafialne są w dobrym stanie budowlanym, a wszelkie usterki Ks. Dziekan pieczołowicie natychmiast usuwa.

ks. Lucjan Biernacki
Wikariusz Generalny
Ks. Edm. Palewodziński
Kuria Metropolitarna
Gniezno, dnia 10 czerwca 1975r.
L.dz. 3534/75/J


Prymas Polski
Dekret reformacyjny

Drogi Księże Dziekanie,

Umiłowane Dzieci Boże Parafii pw. św. Mikołaja w Witkowie

Nie mogąc w tym roku osobiście zadośćuczynić pasterskiej trosce o dobro dusz powierzonych mej pieczy, posłałem do Was Biskupa Lucjana Biernackiego, aby modlił się z Wami oraz zobaczył jak żyje i wierzy Wasza Rodzina Parafialna. Z tych nawiedzin biskupich – przeprowadzonych w dniach 17 maja i 8 czerwca br. Otrzymałem szczegółowe sprawozdanie.
Dowiaduję się z niego, że szczególna część, której u Was doznaje matka Boża, ciągle wzrasta i dziś zapala wielu do apostolstwa podejmowanego w duchu Pomocników Maryi Matki Kościoła.Raduję się również wiadomością, że chętnie i licznie karmicie się Ciałem Pańskim; to mnie uspokaja, pomni bowiem na słowa Chrystusa Pana: „Kto spożywa Ciało  moje, żyć będzie na wieki”, możemy żywić nadzieję, że często pozywając Chrystusowe Ciało, nikt z Was nie ustanie w drodze do Ojca.
Z radością dowiaduję się również, iż dość liczne są w Waszej parafii grupy stanowo – apostolskie, które przez systematyczną i sumiennie prowadzoną pracę zwłaszcza na płaszczyźnie ascetyczno – moralnej formacji duchowej pogłębiają ducha wspólnoty. Dzieje się tak dlatego, że przez dobre uczestnictwo umiecie na każdy dzień czerpać moce nadprzyrodzone z Eucharystycznej Ofiary. Poucza nas bowiem Sobór Watykański II, że „żadna społeczność chrześcijańska nie da się wytworzyć, jeśli nie ma swej podstawy w sprawowaniu Najświętszej Eucharystii, od niej trzeba zacząć wszelkie wychowanie do dzieła wspólnoty” /DK6/. Poucza nas dalej „by zaś sprawowanie Eucharystii było prawdziwe i pełne, musi prowadzić… do różnych dzieł miłości i wzajemnej pomocy…”. U Was prowadzi, bo dowiaduję się, że mocno wśród Was rozwinięta jest działalność charytatywna, stale obejmująca potrzebujących, a nie tylko w dni chorych lub tygodniu miłosierdzia.
Cieszy mnie również liczba i pilność dzieci i młodzieży uczęszczającej na katechizację, ich czynny udział we Mszy św. i żywiołowe rozśpiewanie.
Wiem Drogi Księże Heliodorze, że w tak krzepiącym obrazie życia duchowego wspólnoty parafialnej, powierzonej Twojej duszpasterskiej pieczy, jak wiele zasług wyrosłych z Twojej sumiennej i gorliwej pracy kapłańskiej. Za Twoją dobrą i gorliwą posługę jestem Ci wdzięczny.
W pełni doceniam również Twoje podejście do Kapłanów – czy to młodszych, najbliższych w codziennej pracy, czy też wszystkich w dekanacie – nacechowane bratnią serdecznością i gotowością wsparcia i podnoszenia, zarówno przez osobisty dobry przykład postawy kapłańskiej, jak i przez nieustanny wysiłek budowania wspólnoty braterskiej.
Biorąc pod uwagę, Drogi Księże Heliodorze, całą Twoją dotychczasową gorliwość oraz umiejętność o sprawę Bożą, jakiej dowody dałeś przez wszystkie lata Twego kapłańskiego posługiwania, mogę Tobie zaufać i dlatego nie wydaję formalnych zarządzeń powizytacyjnych. Proszę Cię tylko, abyś sugestie protokołu traktował jako wskazania do dalszej pracy, której tak wiele sami już wykonaliście i planujecie w najbliższej przyszłości podjąć.
Tobie, Drogi Księże Dziekanie, wspomagającej Cię modlitwą i pracą Zacnej Matce i Siostrze, która cierpieniem i nauczaniem religii wydatnie Tobie pomaga oraz współpracującym z Tobą Księżom Wikariuszom i Siostrom Służebniczkom, Radzie Parafialnej oraz oraz wszystkim Dzieciom Bożym Waszej Rodziny Parafialnej szczerze wdzięczny za dotychczasową Waszą pracę nad umacnianiem Królestwa Bożego w duszach, na dalszej jej wzrost z serca błogosławię oraz opiece Dziewicy Wspomożycielki i Pani Jasnogórskiej Was polecam.

Stefan Kard. Wyszyński
Arcybiskup Metropolita Gnieźnieński i Warszawski
Prymas Polski
Gniezno, 19 czerwca 1975r.
ul. Łaskiego 9 N.3534/75/D


Kuria Metropolitarna                                               Gniezno, dnia 1 czerwca 1962 r. L.dz. 3452/62/W

Protokół z wizytacji kanonicznej parafii pw. św. Mikołaja w Witkowie, przeprowadzonej przez Jego Ekscelencję Ks. Biskupa Lucjana Bernackiego w dniach 20 i 21 maja 1962 r.

W niedzielę dnia 20 maja 1962 r. udałem się z Gniezna w towarzystwie ks. Kapelana Janusza Stanichowskiego samochodem kurialnym, prowadzonym przez Pana Bronisława Lisieckiego, na wizytację parafii pw. św. Mikołaja do Witkowa. Na granicy parafii oczekiwała mnie kolumna 7 taksówek witkowskich. Wyprzedzony przez banderię samochodów, zajechałem przed kościół parafialny punktualnie o godz. 15-stej. Oczekiwała mnie tu ogromna rzesza parafian ze swoim duszpasterzem ks. Szambelanem Romanem Fręśko, dziekanem dekanatu witkowskiego i jego pomocnikami księżmi Wikariuszami oraz ks. Wikariuszem rezydującym w Gorzykowie. Na powitanie Wizytatora przybyli także wszyscy księża dekanatu witkowskiego.
Witany z entuzjazmem, wysłuchałem wierszyka dziewczynki w stroju krakowskim oraz przemówienia członka Rady Parafialnej. Wyraził radość i wdzięczność wszystkich z przybycia do parafii oraz na moje ręce złożył podziękowanie Jego Eminencji Księdzu Prymasowi, za wyniesienie ich Proboszcza do godności Szambelana Papieskiego.
Z pieśnią „Kto się w opiekę” weszliśmy do kościoła. Chór parafialny odśpiewał „Ecce sacerdos magnus”. Po odmówieniu przepisanych rytuałem modlitw od ołtarza witał mnie ks. Szambelan, przedstawiając mi blaski i cienie swojej parafii.
W swoim przemówieniu podziękowałem dzieciom i starszym oraz taksówkarzom za serdeczne przywitanie mnie, w którym widziałem też wyraz wiernego trwania wierze i kościele. W dłuższym wywodzie, na tle współczesnej rzeczywistości, przedstawiłem najwyraźniejsze potrzeby naszego życia religijnego i moralnego. Czasy obecne wpływają wśród pogróżek, wzajemnej nienawiści. Odrzuca się zasadą Chrystusową – Miłości – lekceważy się prawo Boże. A przy tym coraz bardziej ludzie boją się zagłady i grożących nieszczęść. Ze złej jednak strony nie chcą wejść i zamiast słuchać Boga, dają posłuch propagandzie zła i niewiary, której źródłem jest pałający nienawiścią do Boga szatan. Owoce jego zgubnej pracy na ziemiach tych są straszne, wad nienarodzonych, demoralizacja dzieci i młodzieży, nadużywanie małżeńskie, pijactwo i inne. Trzeba więc bronić się przed ta propagandą, by nie zakłócić wiary św. z Objawienia i według najnowszej nauki: astronomii, fizyki, atomu i biologii oraz wykazem absurdalności i propagandy. Zadałem też wtaczania, jak należy bronić wiary św., mężnie ją wyznawać i jak realizować słowa wygłoszone przed Jego Ekscelencję Prymasa Wielkiej Nowenny Narodowej.
W końcu zachęciłem wszystkich do posłuszeństwa Kościołowi i współpracy z duszpasterzem parafii. Błogosławiłem zebranych i odprawiliśmy przy bardzo licznym udziale wiernych procesję żałobną wokół kościoła a po niej nabożeństwo majowe. Przy tej okazji zwizytowałem tabernakulum.
W pół godzinnej przerwie spożywałem z kapłanami podwieczorek, a o godzinie 17:00 przeprowadziłem lekcję religii. Dzieci otoczone rodzicami, zebrały się przy placu przykościelnym. Brały żywy udział w lekcji i wykazały się dość dobrymi wiadomościami z katechizmu i historii św. Chłopcy natomiast nie wykazywali większego zainteresowania się znajomością wiary. Nie bardzo też opanowali prawdy małego katechizmu. Jest to owoc dzisiejszego braku dyscypliny dziecka, któremu przeciwstawić się musi kapłańskie umiłowanie dziecka i lepsze przygotowanie w nauczaniu wiary św.
Po krótkiej przerwie, dzieci zebrały się w kościele. Odśpiewały „Ecce sacerdos magnus”, po czym przygotowałem je do pobożnego przyjęcia Sakramentu Bierzmowania. Wybierzmowałem 267 osób, przeważnie dzieci, przeważnie dzieci, które przystępowały do Sakramentu w skupieniu. Po końcowym błogosławieństwie, wyjaśniłem na czym polega wielkość bierzmowania i jego charakter sakramentalny, odnowiłem z bierzmowanymi przyrzeczenia Chrztu św. i przypomniałem im obowiązki jakie na nich spoczywają oraz wyjaśniłem na czym polega duchowe pokrewieństwo między Szafarzem a bierzmowanymi.
Po kolacji udałem się na salkę parafialną, gdzie chór kościelny (wykonał) oraz dzieci oczekiwały na Wizytatora ze śpiewem i deklaracjami. Przemówiłem do zebranych, a zwracając się do licznie zebranych dzieci, zachęciłem ich do ukochania Pana Jezusa, który szczególnie pragnie, by ich dusze pozostały zawsze niewinne. Wykonawców tego miłego wieczoru obdzieliłem pamiątkowymi obrazkami i pobłogosławiłem wszystkich.
Nazajutrz o godz. 8:00 odprawiłem czytaną Mszę św., w której uczestniczyło bardzo dużo wiernych, którzy po brzegi wypełnili kościół. Bardzo licznie też przystąpili do Stołu Pańskiego. W czasie Mszy św. przemówiłem do Ojców i Matek o powołaniu ich do małżeńskiej i rodzinnej służby u Boga, wskazałem na nich odpowiedzialność za rodzenie dzieci, i odpowiednie ich wychowanie. Rodzice jako słudzy Boży, maja obowiązek modlić się za dzieci, ofiarnie żyć dla dzieci i błogosławić dzieci. Zachęciłem przy okazji do rodzinnego błogosławieństwa dzieci. Po czym błogosławiłem wszystkich, pokropiłem wodą święconą, a czoła poszczególnych dzieci znaczyłem znakiem krzyża.
Śniadanie spożyliśmy w towarzystwie Rady Parafialnej, z którą wstępnie zwiedziliśmy kościół. Przy okazji umówiliśmy możliwość i potrzebę powiększenia prezbiterium i postawienia nowego ołtarza w kaplicy św. Antoniego. Następnie już bez Rady Parafialnej udaliśmy się na cmentarz, który znaleźliśmy w wzorowym porządku. Z cmentarza udaliśmy się do Domu Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia NMP, gdzie zwiedziłem tabernakulum. Po powrocie na plebanię, przejrzałem księgi parafialne i odwiedziłem Księzy wikariuszy w ich mieszkaniach.
Po południu o godz. 16:00 pożegnałem się w kościele z parafią i udaliśmy się na dalszą wizytację do Niechanowa.
Czcigodnemu i Drogiemu Księdzu Szambelanowi serdecznie dziękuję za dobre zorganizowanie uroczystości wizytacyjnych oraz za staropolską gościnność na plebanii. Dalsze Jego postanowienie polecam Opiece Bożej i Matki Najświętszej oraz św. Mikołajowi, patrona parafii.

Ks. Lucjan Bernacki
Wikariusz Generalny


Prymas Polski
Dekret Reformacyjny

Uwagi i polecenia z wizytacji kanonicznej parafii św. Mikołaja w Witkowie, przeprowadzonej z naszego polecenia przez Jego Ekscelencję Ks. Biskupa Lucjana Bernackiego  w dniach 20 i 21 maja 1962 r.
W zasadzie wizytacja nie wykazała szczególnych braków czy to w organizacji duszpasterstwa, czy administracji parafii witkowskiej. Zastała Dom Boży, plebanię i zabudowania w dobrym stanie, a duchowa postawa wiernych objawiła się w żywiołowych manifestacjach uroczystości wizytacyjnej. Toteż jesteśmy Drogiemu Ks. Szambelanowi szczerze wdzięczni za tak gorliwą i wierną służbę dla Boga w diecezji i parafii.
Plan rozszerzenia prezbiterium jest szczęśliwy i polecamy go ofiarności wiernych. Tak samo zamiar wyposażenia zakrystii w bardziej odpowiednie umeblowanie. Mur kamienny, okalający plac przykościelny wymaga cementowania fug.
Wiernym należy od czasu do czasu przypominać przepisy kościele co do wystroju świątyni, w której nie może być miejsca na figury gipsowe – oraz przepisy o nagrobkach cmentarnych, które zawsze powinny wyrażać sobą krzyż.
W dalsze posługiwanie kapłańskie Drogiemu Ks. Szambelanowi i Jego współpracownikom towarzyszyć będzie Nasze Prymasowskie Błogosławieństwo.

Gniezno, dnia 1 czerwca 1962 r.
N. 3452/62/W
Ks. Stefan Wyszyński
Arcybiskup Metropolita Gnieźnieński i Warszawski,
Prymas Polski


Protokół wizytacji kanonicznej
parafii pw. św. Mikołaja Witkowo – Odrowąż
31.VIII – 1.IX.1957 r.

Na wizytację dekanatu witkowskiego udaliśmy się w myśl rozporządzenia Ks. Kardynała Prymasa Polski dnia 31 sierpnia 1957 r. samochodem z Gniezna. Towarzyszył mi ks. Tadeusz Różewicz w charakterze kapelana. Wóz kurialny prowadził szofer Pan Fryderyk Jechart.
Zgodnie z planem przybyliśmy o godzinie 15-tej przed bramy kościele parafii pw. św. Mikołaja w Witkowie. Oczekiwała nas zebrana licznie parafia wraz ze swoim Proboszczem i Dziekanem na czele oraz całe duchowieństwo dekanalne oraz kilku księży spoza parafii.
Powitał nas przedstawiciel Pady Parafialnej oraz dziewczę, które wygłosiło okolicznościowy wierszyk dość zgrabnie ułożony. Z wieży kościelnej powitał nas hejnał maryjny odegrany przez trąbkarzy. Wtórował nim śpiew wiernych.
Po odprawieniu ceremonii liturgicznych w kruchcie kościoła wygłosił od ołtarza przemówienie powitalne duszpasterz Ksiądz Dziekan Roman Fręśko. Przedstawił nam światła i cienie swojej parafii i prosił o błogosławieństwo.
Podziękowałem wszystkim za tłumny udział w wizytacji i powitanie, po czym przedstawiłem zgromadzonym zadanie Kościoła i wiernych w Polsce obecnej, konieczność dochowania wierności ślubom jasnogórskim, by przygotować się do większych zmiłowań Bożych.
Z powodu wielkiej ulewy, która spadła w czasie przemówienia, przepisowe nabożeństwo żałobne odprawiliśmy wewnątrz kościoła.W końcu udzieliłem błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem – odmówiliśmy „Pod Twoją obronę”, by oddać okres wizytacji opiece Królowej Polski. W przerwie półgodzinnej spożyliśmy podwieczorek w gronie Kapłanów i Rady Parafialnej.
W międzyczasie wypogodziło się zupełnie i lekcję religii można było przeprowadzić na placu przykościelnym przy współudziale całej parafii. Dzieci wykazały dobrą znajomością prawd wiary i dość żywo reagowały na pytania Wizytatora.
Następnie po krótkiej przerwie wybierzmowałem 331 osób wygłosiwszy do nich naukę o kościołach duchowych płynących z tego Sakramentu.
Po bierzmowaniu udaliśmy się taksówka na pobliski cmentarz, znaleźliśmy go w bardzo dobrym porządku, otoczony solidnym nowym parkanem oraz w trakcie oparkaniania nowoprzyłączonego terenu cmentarnego .
Z cmentarza udaliśmy się do Gorzykowa oddalonego o 6 km, gdzie projektowane jest utworzenie parafii i kościoła parafialnego. Miejsce wybrane pod kościół jest dość centralnie położone i tym samym nadaje się pod budowę. Wierni zgromadzili już około 30000 cegieł, mają dachówkę i drzewo. Przygotowują się plany nowego kościoła. Akcja jednak utworzenia nowej parafii spotkała się z nieuzasadnionym sprzeciwem władz wojewódzkich. Sprawa jest w toku.
W drodze powrotnej wstąpiliśmy do domu Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia, gdzie zwizytowałem kapliczkę domową, której pod względem liturgicznym nie można nic zarzucić.
Po kolacji dzieci i chór parafialny przygotował na salce parafialnej śpiewy, tańce, deklamacje i mały utworek sceniczny, wszystko wykonane w sposób udany. Chórowi i dzieciom wydałem obrazki pamiątkowe.
Nazajutrz wygłosiłem, po cichej mszy św. odprawionej przez ks. Wikariusza o godz. 8-mej egzortę stanową do rodziców, którzy bardzo licznie wypełnili świątynię. Mówiłem o godności, świętości, zadaniach i odpowiedzialności małżeństwa na tle dzisiejszych niekościelnych i niechrześcijańskich pojęć i praktyk. W końcu udzieliłem od ołtarza błogosławieństwa rodzicom i dzieciom.
Zwizytowałem następnie zakrystię, kościół i plebanię oraz biuro parafialne. Odwiedziłem również mieszkanie Księży Wikariuszy, dla których Ks. Proboszcz przygotowuje już parafialne umeblowanie.
Znalazłem wszystkie materialia kościelne w dobrym porządku świadczące o ojcowskiej zapobiegliwości Ks. Dziekana. Jedynie w zakrystii należałoby naczynia i paramenty liturgiczne oznaczyć nazwą parafii.
Księgi parafialne są wzorowo prowadzone. W księgach ślubu brak tylko adnotacji o wysłaniu „Ne Temare”, które jednak odnotowane jest w protokołach badan kanonicznych narzeczonych. Należałoby te adnotacje w księdze małżeństwa uzupełnić.
Poza tym stwierdziłem, że sprawozdanie wizytacyjne na formularzu urzędowym zawiera dane zgodne z rzeczywistością.
O godz. 12-tej odprawiłem sumę pontyfikalną, w czasie której wygłosiłem Słowo Boże na temat miłości Boga do człowieka i człowieka do Boga. Po obiedzie pożegnałem się z parafią w kościele, by udać się na dalszą wizytację parafii Powidz.

Wikariusz Generalny
ks. Edmund Palewodziński
Kuria Metropolitarna,
L.dz. 9620/57/W
Gniezno, dnia 1 września 1957 r.


Wizytacja kanoniczna parafii Witkowo, dekanatu Witkowskiego
w dniach 1-2 IX 1952 r.

Dnia 1 IX 1952 r. o godz. 17:00 przybyłem z Gniezna do Witkowa, dla przeprowadzenia wizytacji kanonicznej parafii. W drodze towarzyszył mi ks. Jan Czerniak, kanonik kapituły metropolitalnej gnieźnieńskiej.

I. Przebieg wizytacji:

Na granicy parafii w Małachowie Złych Miejsc powitały nas kobiety i dzieci. Ponadto też kilka mężczyzn. Przybrano pięknie krzyż. Dzieciom błogosławiłem. Więc dalej przesiadłem się do powozu. Miasto pięknie przybrane. We wszystkich oknach obrazy święte i światło świeci. Przed świątynią przywitało nas duchowieństwo z Ks. Dziekanem i proboszczem Witkowskim, Romanem Fręśko. Wierszyk dziewczynki, przemówienie członka Rady Parafialnej i wchodzimy do świątyni. Chór wykonał dość trudne w kompozycji „Ecce sacerdos magnus” i antyfonę o św. Patronie. Po błogosławieństwie przyjąłem sprawozdanie ze stanem parafii, wygłoszone przez Ks. Proboszcza. Z ambony wygłosiłem przemówienie na temat celu i charakteru wizytacji kanonicznej. Sprawozdanie Ks. Dziekana było bardzo rzetelne, odsłonięto zalety i wady parafian. Jako znaczącą  uwagę zasługuje zanotowanie, że ks. Proboszcz jest bardziej zadowolony z młodzieży męskiej niż z młodzieży żeńskiej.

Po procesji żałobnej, w czasie podwieczorku, na plebanii poznałem Radę Parafialną. Przed bierzmowaniem, ks. Dziekan bardzo umiejętnie katechizację o łasce uśmiercającej. Do bierzmowania przystąpiło 100 dzieci.

Zakończeniem dnia była piękna uroczystość składania darów ziemi w podzięce Bogu. Piękny korowód delegacji wioskowych za wspaniałymi wytworami rąk ludzkich, w postaci księgi żywota, kielichów, monstrancji, i pięknych gaików –  wszystko wspaniałe i pomysłowe, z wielkim wkładem pracy wyrobionych ze zbóż i warzyw. Ołtarz ożywił się cudownym bogactwem darów Ojca niebieskiego. Życie doczesne przyszło z wdzięczności ku ołtarzowi. Ks. Dziekan podziękował delegacji, którym błogosławiłem i dłonią i słowem. Po krótkim nabożeństwie wyszliśmy przed Kościół, gdzie chór kościelny wykonał śpiewy. Dzień pracy zakończył mi się wspólna wieczerzą z duchowieństwem.

Dnia następnego odprawiłem o godz. 6:00 mszę w intencji witkowskich parafian, w czasie której dzieci szkolne recytowały wspólnie modlitwy i poprawnie śpiewali polska pieśń mszalną: „Boże lud Twój…”. Przed Komunią św. przemówiłem do dzieci podkreślając, jak to przyjęty w Komunii św. Chrystus łączy nas najściślej ze sobą, po czym wykomunikowałem wszystkie dzieci. Po Mszy św. wygłosiłem naukę stanową dla ojców i matek na temat wychowania. Rodzice są współpracownikami Boga w dziele tworzenia dziecka i wychowania go. Stąd też wpływają prawa rodziców do wychowania własnych dzieci, z których nie mogą rezygnować na rzecz jakichkolwiek społeczności. A pragnąc uwrażliwić ich na konieczność wychowania religijnego, uwypukliłem wielki wpływ domu rodzinnego, w którym z rozrzewnieniem wspomina się w latach późniejszych. To postronnictwo rodzicielskie zbliża ich do Kościoła św. kapłana, z którego usług duchownych powinni często korzystać.

II. Uwagi i zarządzenie wizytacyjne

  1. Po śniadaniu zwiedziłem Kościół parafialny. Towarzyszył mi ks. Kan. Jan Czerniak, miejscowy duszpasterz i członkowie Rady Parafialnej. Sama świątynia jest czysto utrzymana. Nowy projekt odmalowania jej wymaga ostrożności i starannego przygotowania materiałów, a to z racji na nietrwałość farb. Dachy i mury są bezskutecznie zabezpieczone.
    Chrzcielnica mieści się w kaplicy bocznej. Należy jej przeznaczyć odpowiedniejsze miejsce.
  2. Zakrystia, aczkolwiek niewielka, to jednak dobrze utrzymana i posiada sprzęty umiejętnie rozmieszczone. Przechowuje się w niej szaty i bieliznę kościelną do codziennego użytku. Cenniejsze szaty i naczynia liturgiczne znajdują się w dobrze zabezpieczonym skarbcu. Cenne ornaty haftowane wymagają podkładek płóciennych. Znajdujący się tam relikwiarz wymaga opieczętowania protokularnego przez Kurię Metropolitarną.
  3. Dzwony nagrane na płytę, nie mają charakteru kościelnego i w miarę możliwości należałoby je zastąpić autentycznymi.
  4. Dom Katolicki składa się z dużej Sali, obecnie niewykorzystanej z braku życia administracyjnego, estetycznie urządzonej i w czystości utrzymanej.
  5. Świetlica parafialna obejmuje dwie średniej wielkości sale przygotowane do potrzeb katechizacji parafialnej. Umieszony w jednej z nich prowizoryczny ołtarz trzeba zastąpić odpowiedniejszym.
  6. Plebania skromnie, lecz gruntownie umeblowana. Ksiądz wikariusz mieszka na plebanii. Stołuje się u ks. Dziekana, z którym zżywa się coraz lepiej.
  7. Służba kościelna z braku mieszkań parafialnych mieszka we własnych domostwach. W przyszłości warto by pomyśleć o mieszkaniu dla niej w domach parafialnych.
  8. Kancelaria parafialna mieści się na plebanii, w obszernym pokoju. Prowadzona jest wzorowo. Ks. Dziekan przedstawił mi następujące księgi
    a) Kościelne: ochrzczonych, zawartych małżeństw, zgonów, prowadzonych jeszcze według starych wzorów. Oświadczenie ks. Dziekana, iż z dniem 1 stycznia 1953 r. wprowadzi je stosownie do przepisów diecezjalnych, przyjąłem do protokołu.
    b) Parafialne: bierzmowanych, chorych, ochrzczonych w czasie wojny, cmentarna wraz z mapką cmentarną, kronikę parafialną, prowadzoną od czasów wojny, aż do chwili obecnej, księgę ogłoszeń parafialnych, oraz skoroszyt z ogłoszeniami parafialnymi, którą uprawia się przy końcu roku i zachowuje w archiwum parafialnym, księgi głoszonych kazań, księgi zapowiedzi przedślubnych, księgi protokołów przedślubnych.
    Wszystkie księgi są wzorowo prowadzone i czytelnie pisane oraz nie wykazują żadnych zaległości.
  9. Przedstawiono mi również księgi kościelne parafii Odrowąż: chrztów, zaślubionych i zgonów, które z dniem 1 stycznia 1953 r. powinny być prowadzone według przepisów diecezjalnych.
  10. Cmentarz parafialny utrzymany czysto, każdy grób oznaczony tabliczką z numerem. Miejsce do modlitwy i skupienia.
    Pod krzyżem cmentarnym pomodliłem się wraz z gromadką zebranych tam wiernych za zmarłych witkowskiej parafii.
  11. Beneficjum. Ziemia została przejęta przez Państwo. Parafia posiada niewielkie tylko podwórko dla celów gospodarczych oraz 3 ha ziemi pozostawionej w użytkowanie. Przylegający do plebanii ogród wymaga zadrzewnienia.

III.  Zalecenia duszpasterskie

Zarówno śpiew wiernych jak recytacja modlitw przez dzieci, czynne uczestnictwo wiernych w Najświętszej Ofierze, pomysłowe pomoce duszpasterskie w Kuchni świadczą o intensywnej i systematycznej pracy duszpasterskiej, za które Drogiemu Księdzu Dziekanowi składam podziękowanie. Należy ją podtrzymywać oraz pogłębiać. Witkowska parafia ma po temu dane, by stał się wzorowym ośrodkiem duszpasterzem parafialnym.

IV. Rozporządzenie końcowe

Odpis niniejszego protokołu należy przesłać w ciągu miesiąca do Kurii Metropolitarnej.

V. Uwaga końcowa

O godz. 15:45 pobłogosławiłem zebrane w kościele dzieci, przemówiwszy uprzednio do nich, po czym po odmówieniu końcowych modlitw, pożegnawszy licznie zebranych przed kościołem parafian udałem się do Mielżyna celem dokonania kanonicznej wizytacji tamtejszej parafii. Drogiemu Księdzu Dziekanowi dziękuję za serdeczne przyjęcie i dobre przygotowanie parafii do wizytacji oraz błogosławię dalszej Jego w tak dobrze zapowiadającej się pracy parafialnej.

Witkowo, dnia 2 września 1952 r.
abp Stefan Wyszyński
ks. Jan Czerniak Kan. grem. kap. Metr. Gnieźnieńskiej